[X] Close

தாஜ்மகாலின் பொலிவைக் காக்கத் தவறிவிட்டன நமது அரசுகள்: வரலாற்று பேராசிரியர் நாத் கவலை


tajmahal-enviornment-history-research

  • பால்நிலவன்
  • Posted: 03 May, 2018 15:56 pm
  • அ+ அ-

இன்றும் கவிஞர்களுக்கும், ஓவியர்களுக்கும், காதலர்களுக்கும் நினைத்துப் பார்க்கவும், எழுதவும், கலைப்பொருளாக பரிசளிக்கவும் ஒரு அழகிய கலைப்பொக்கிஷமாக  திகழ்கிறது தாஜ்மகால். ஆனால் நம்மெதிரே அதன் பொலிவு மெல்ல மெல்ல குறைந்து வருகிறது. இந்நிலையில்தான் உச்ச நீதிமன்றம் தாஜ்மகாலுக்கு முல்டானி மிட்டி எனப்படும் ரசாயனக் கலவைப் பூச்சுக்கு பரிந்துரைத்துள்ளது.

பொலிவு குறைந்ததற்கு என்ன காரணம்? ரசாயனப் பூச்சு தாஜ்மகாலுக்கு ஏற்புடையதுதானா? என்ன செய்யலாம் போன்ற பல கேள்விகள் நம்முன் எழுகின்றன. இதுகுறித்து 80 வயதுமிக்க பேராசிரியர் நாத் விவரமாக நம்முடன் பேசியுள்ளார். ஏற்கெனவே ஆக்ராவிலேயே வாழ்ந்தவர்... தற்போது வயது முதிர்வின் காரணமாக அஜ்மீருக்கு இடம் பெயர்ந்துள்ளார்.

பேராசிரியர் நாத் முகலாய கட்டிடக்கலையின் வரலாற்றியல் துறையில் 300க்கும் மேற்பட்ட கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளார். 25 புத்தகங்களுக்கும் மேல் எழுதியுள்ளார்.
 
அவர் நம்மிடம் தெரிவித்திருப்பதில் முக்கியமான ஒன்று முல்டானி மிட்டி போன்ற ரசாயனக் கலவைகள் தாஜ்மகாலை பாழ்படுத்திவிடும். இது நிறுத்தப்பட வேண்டும் என்பதுதான்.

இனி அவரே பேசுகிறார்.....

''17ஆம் நூற்றாண்டின் அன்பின் சின்னமான தாஜ்மகாலின் வண்ணத்தை மாற்றும்படி பரிந்துரைத்துள்ள உச்சநீதிமன்றத்தின் அக்கறை வரவேற்கத்தக்கது. அதேநேரத்தில் அவர்களின் புரிதலில் நிறைய மாற்றம் தேவைப்படுகிறது. ரசாயன மண்பூச்சு அணுகுமுறையிலான முல்டானி மிட்டி கலவைப் பூச்சு தாஜ்மகாலுக்கு மட்டுமல்ல, சுற்றுச்சூழலுக்கும் கேடுவிளைவிக்கக் கூடியது. இது உடனடியாக நிறுத்தப்பட வேண்டும்.

தேசிய நினைவுச்சின்னங்கள் மீது ஒருவித அழகுநிலைய சிகிச்சை (பியூட்டி பார்லர் ட்ரீட்மெண்ட்) முறையைக் கையாள்வதை ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாது. இதற்கு என்று சில கலவைப் பூச்சு முறை நம் நாட்டில் பாரம்பரியமாகவே பழக்கத்தில் உள்ளது. அதனைத்தான் பயன்படுத்த வேண்டும். யாரோ சில வெளிநாட்டினர் இதில் கூறும் அறிவுரைகளை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வது உகந்ததல்ல. 

தாஜ்மகாலின் இன்னொரு பிரச்சனை பாதுகாப்பு. தாஜ்மகாலின் பாதுகாப்பு அரண் என்றால் அது உலர்ந்த நதியான யமுனா தான். பல சந்தர்ப்பங்களில், என் பல ஆராய்ச்சித் தாள்களில், யமுனா நதி தாஜ்மஹால் வளாகத்தின் ஒருங்கிணைந்த பகுதி என்று நான் பதிவு செய்திருந்தேன், ஆண்டு முழுவதும் நீர் நிறைந்த அடித்தளம் கொண்ட கிணறுகள் இருக்க வேண்டும். 

குகையாக மாறும் அபாயம்....

ஆனால், மாநில மற்றும் மத்திய அரசாங்கங்கள் தாஜ்மகாலின் அதிக எடை அழுத்தம் காரணமாக ஆற்றின் நீர் தேவை என்று நான் கொடுத்த எச்சரிக்கையை அலட்சியம் செய்து வருகின்றனர். குவிமாடம் மட்டும் 12,500 டன் எடை கொண்டதாகும். என் பயம் சில நாட்களுக்குள் அந்த பெரிய கட்டிடம் வெறும் குகை போன்ற நிலைக்கு வந்துவிடும் என்பதுதான்.

நீங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்றும், இந்த மதிப்புமிக்க மரபுவழி கட்டமைப்புகளை எவ்வாறு காப்பாற்ற வேண்டும் என்று சொல்ல வெளிநாட்டு வல்லுனர்கள் உங்களுக்குத் தேவையில்லை. பெரிய கோட்டைகளை கட்டி பராமரிக்கும் நமது பாரம்பரியத்திலேயே இதற்கான வழிமுறைகள் உள்ளன.

ராஜஸ்தானில் உள்ள கோவில்கள் அனைத்தும் பளிங்குக் கட்டிடங்களாக உள்ளன. குறிப்பாக தில்வாரா, கிர்நார் போன்றவை 12ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவையாகும். வெண்மையில் இன்னமும் மின்னிக்கொண்டிருக்கின்றன. அவற்றின் பொலிவு, கம்பீரம் குலைவைதற்கான எந்த அறிகுறியும் இதுவரை நாம் கண்டதில்லை. ஆனால் தாஜ்மகாலின் வெளித்தோற்றம் மட்டும் ஏன் நோய்வாய்ப்பட்ட வெளிறியத் தன்மையை அணிந்துகொண்டிருக்கிறது? இது மிகவும் வேதனையாக இருக்கிறது.

எனக்கு தற்போது உடல்நிலை சரியாக இல்லை. இல்லையெனில் நான் களத்தில் இறங்கி எதிர்ப்பு தெரிவித்திருப்பேன். இதுவரை வந்த அரசுகளும் தற்போது உள்ள அரசும் புராதனச் சின்னங்கள் சார்ந்த சுற்றுச்சூழல் பிரச்சனைகளில் அலட்சியம் காட்டி வருகின்றன. தற்போது இன்னும் மோசம். அரசில் உள்ளவர்களோ வரலாற்றையும் புராதனச் சின்னங்களையும் காப்பதில் ஆர்வம் அற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

புராதனக் கட்டிடங்களைக் காக்க மார்ஷல் கையேடு

புராதனக் கட்டிடங்களை எப்படி பாதுகாக்க வேண்டும் என்து குறித்து ஜான் மார்ஷல் 1923லேயே இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வுத்துறைக்கென்று ஒரு பாதுகாப்பு கையேடு எழுதி வழங்கியிருக்கிறார். ஆனால் அதை இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வுத்துறை புறக்கணித்துவிட்டது. இந்தக் கையேட்டில் இந்தியாவில் உள்ள தேசிய நினைவுச்சின்னங்கள் பலவற்றையும் அவ்வவற்றின் இயல்புத் தன்மையோடு எப்படி பாதுகாக்க வேண்டும் என்று தெளிவாக எடுத்துக் கூறுகிறது.
பாரம்பரிய நினைவுச் சின்னங்களை பாதுகாப்பது குறித்து ஏஎஸ்ஐ (ஆர்கியலஜிகல் சர்வே ஆப் இந்தியா-இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வுத்துறை) நம்பிக்கை கொண்டிருப்பதாக தெரியவில்லை.

காலங் கடந்த கட்டிடங்களைப் பொறுத்தவரை அவ்வப்போது ஆய்வு மேற்கொள்ள வேண்டும். தகுந்த பொருள்களைக் கொண்டு விரிசல்களில் பூச்சுவேலை செய்து இணைக்க வேண்டும்.1652ல் ஆண்டில் தாஜ் மகால் முதல் முறையாக பழுதுபார்க்கப்பட்டது. முட்டை, வெல்லம், கடுக்காய் போன்றவற்றைக் கொண்டு  குவிமாடத்தில் ஏற்பட்ட கசிவு உரியமுறையில் அடைக்கப்பட்டது. 

பழங்கால மற்றும் இடைக்கால கட்டிடங்களில் சுண்ணாம்புப் பூச்சுக் கலவையை பயன்படுத்தி மேற்கூரைப் பகுதிகளிலும் விரிசல்களிலும் பிளவுகளிலும் பூசுகிறார்கள். அவுரங்கசீப் காலத்தில் தாஜ்மகால் பழுது பார்க்கப்பட்டபோது இதே பொருள்களைக் கொண்டு பல்வேறு தடிமனான அடுக்குகளில் விரிசல்கள் நிரந்தரமாக அடைக்கப்பட்டன. 

தாஜ்மகாலைப் பாதிக்கும் மோசமான கலவைகள்

ஏஎஸ்ஐ உறுதிமிக்க இப்பொருள்களுக்கு மாற்றாக மோசமான பொருள்களை பயன்படுத்துகிறார்கள். இத்தகைய பூச்சு அணுகுமுறையின்போது பளிங்குக் கற்களைப் பொறுத்தவரை (marble)கல்லின் இறுக்கம் தளர்ந்து திறப்புகள் உருவாக வாய்ப்புகள் அதிகம். இது சுற்றுச்சூழல் ஆபத்துகளை உண்டாக்கும். அக்காலத்தில் நடைபெற்ற தாஜ்மகால் கட்டுமானத்தைப் பொறுத்தவரை பல்வேறு வர்ணப்பூச்சு ஆராய்ச்சிகளுக்குப் பிறகே டெஸி கலவை உருவாக்கப்பட்டது. இது வஜ்ர சுண்ணாம்புக் கலவை என்றழைக்கப்பட்டது. முல்தானி மிட்டி எனப்படும் மெக்னீஷியம் குளோரைடு கலவை பளிங்குக் கற்களில் பூச்சுவேலைக்குப் பயன்படுத்தியதாக எந்தவித வரலாறும் நம்மிடையே இல்லை. கிரீஸ், இத்தாலி அல்லது வேறு எங்கும் உலகில் பெரிய பளிங்கு கட்டடங்களில் பயன்படுத்தப்படுவது இல்லை.

பளிங்குக் கட்டிடத்திற்கு பளபளப்பு ஊட்ட விழையும் ஓர் ஒப்பந்ததாரர் கூட, தாஜ் மகாலின் சுவர்களை, மேற்பரப்புகளை கடினமான மற்றும் ஒழுங்கற்ற தன்மையை உருவாக்க மாட்டார். பயன் மற்றும் பாதுகாப்பு முறையில் செய்வதாக இருந்தாலும் பளிங்குச் சின்னத்திற்கு ரசாயன கலவைமுறையை யாருமே ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டார்கள். 

சுற்றுச்சூழல் நோக்கில்....

ஆக்ராவில் உள்ள இந்த பழங்கால நினைவுச்சின்னத்தின் மோசமான நிலைக்குக் காரணம் காற்று மாசு என்றுதான் சுற்றுச்சூழலார்களும் நிபுணர்களும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். எனவே அரசு அத்தகைய கோணத்திலிருந்து அணுகி இந்தியாவின் முக்கியமான கலைச்சின்னத்தைக் காப்பாற்ற நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.

இதுகுறித்து ப்ராஜ் மண்டல் ஹெரிடேஜ் கன்சர்வேஷன் சொஸைட்டியைச் சேர்ந்த சுரேந்திர சர்மா கூறுகையில்,  ''(முந்தைய) சுவர்ப்பூச்சு அணுகுமுறைகள் மிகவும் நன்றாக இருந்தால், ஏன் மற்றொரு பூச்சு தேவைப்படுகிறது.. தாஜ்மகால் இருக்கும் பகுதியில் நிலவும் சூழல் மாசை எதிர்த்து போரிடும் அத்தனை முயற்ச்சிகளும் துரதிஷ்டவசமாக தோல்வியைத் தழுவுவதற்கு என்ன காரணம் என்று நினைக்கிறீர்கள்? 

இதற்கான காரணம் என்ன என்பதை கண்டறிய மாசுபாடு தொடர்புடைய அரசுத் துறைகள் நேரடியாக களத்தில் இறங்கி பரிசோதனைகளில் ஈடுபடும் எனில் நிச்சயம் தாஜ்மகாலின் பொலிவு குறைந்ததற்கு என்ன காரணம் என்பதை கண்டறியமுடியும் அல்லவா? என்று கேள்விக்கணைகளால் அடுக்கிக்கொண்டே போகிறார்....

இக்கேள்விக்கு பதில் நிச்சயம் இருக்கிறது. தீர்வுக்காக வேண்டி இந்த காதல் சின்னம் தொடர்புடைய அரசுத்துறைகளை அன்போடு எதிர்நோக்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

 

போட்டோ கேலரி

Hindu Tamil Thisai - Kindle Edition


[X] Close