[X] Close

உயிர் வளர்க்கும் திருமந்திரம் 79: ஆனை கொல்க அறிவு வெல்க


79

  • kamadenu
  • Posted: 30 May, 2019 11:00 am
  • அ+ அ-

-கரு.ஆறுமுகத்தமிழன்

உயிரே மெய் என்பாரும் உண்டு; பொருளே மெய் என்பாரும் உண்டு; இரண்டுமே மெய் என்பாரும் உண்டு; மெய் என்று ஒன்று இல்லவே இல்லை என்பாரும் உண்டு. இவை மெய்யை அவரவர் கோணத்தில் கண்டு அவரவர் உணரும் காட்சிகள். இவற்றைத் தரிசனம் என்பாரும் உண்டு.

மெய் காணும் முயற்சிகளில் சைவம் ஒரு வகைக் காட்சி. உயிர்ப் பொருள் (spiritual), சடப்பொருள் (material) இரண்டையுமே மெய்யாகக் காண்கிறது. அதன் கணக்கில் உயிரும் உயிர்ப்பொருள்தான், இறையும் உயிர்ப்பொருள்தான்; உயிர்ப்பொருளில் உயர்ந்த பொருளாக இறையை வைத்து இறை (பதி), உயிர் (பசு), தளை (பாசம் / அழுக்கு) என்று அடிப்படை உண்மைகளை மூன்றாகக் காட்டும். இம்மூன்றில் தளை மூன்றாகப் பிரியும்: ஆணவம் (அறியாமை), கன்மம் (வினை), மாயை (சடப்பொருள்) ஆகியன.

சைவத்தின் மெய்க்காட்சிப்படி, மாயை என்ற சடப்பொருளிலிருந்து உலகம் உருவாக்கப்படுகிறது. யாரால்? இறைவனால். எதற்காக? உயிர்களைச் செலுத்த ஓர் இடம் வேண்டும் என்பதற்காக. உயிர்களை ஏன் இறைவன் உலகத்திற்குள் செலுத்த வேண்டும்? ஏனென்றால் உயிர்களின் அறிவு - அறியாமை என்கிற அழுக்கினால் மூடப்பட்டிருக்கிறது—அரிசியை உமி மூடியிருப்பதுபோல.

அறியாமையின் வீச்சு காரணமாக, உயிர் தனக்கு அறிவு என்ற ஒன்று இருப்பதை உணராமல், தான் ஓர் உயிர் என்பதையேகூட உணராமல் காரிருளில் குழந்தைபோலக் கிடக்கிறது. அதற்கு அறிவு வெளிச்சம் காட்டவே இறைவன் உலகை, உடம்புகளை உருவாக்குகிறார்.

உலகத்துக்குள் வந்த உயிர் சேகரிக்க வேண்டிய அறிவு தன்னை அறியும் அறிவு. உயிர் அந்த அறிவைச் சேகரிக்கிறதா? இல்லை; புதியவற்றைப் பெற்ற மகிழ்ச்சியில் கூத்தாடுகிறது. தன்னை அறியும் பேரறிவைச் சேகரிக்காமல் பொருள்களை அறியும் சிற்றறிவைச் சேகரிக்கிறது.

நந்தவ னத்தில்ஓர் ஆண்டி – அவன்

நால்ஆறு மாதமாய்க் குயவனை வேண்டிக்

கொண்டுவந் தான்ஒரு தோண்டி – மெத்தக்

கூத்தாடிக் கூத்தாடிப் போட்டு உடைத் தாண்டி.

(சித்தர் பாடல்கள்,

கடுவெளிச் சித்தர், 4)

- என்று  ஒரு பாட்டு. ஆண்டி ஒருவன் தோட்டச் செடிகளுக்கு நீர் ஊற்ற விரும்பினான். மொண்டு ஊற்றப் பானை இல்லை. குயவனிடம் பானை தரக் கேட்டு நடையாய் நடந்தான்.

பத்தாவது மாதம் பானை கிடைத்தது. பானையைப் பெற்றது எதற்கு? நீர் ஊற்ற. ஆனால் பானை கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் நீர் ஊற்றும் வினையை மறந்து கூத்தாடிக் கூத்தாடிப் பானையைப் போட்டு உடைத்தான் ஆண்டி. ஆண்டி – உயிர்; குயவன் – இறைவன்; பானை – உடல்.

சைவத்தின் காட்சி

உலகத்துக்குள் வந்த உயிரும் இப்படித்தான் நடந்துகொள்கிறது. அறிவு சேகரிப்பதற்காகத் தரப்பட்ட உடலை ஆகாத காரியங்களுக்குப் பயன்படுத்தி வினை என்னும் மூன்றாவது அழுக்கை மூட்டை மூட்டையாய்ச் சேர்த்துக்கொள்கிறது. தன்னை அறிதல் என்பது அரிய நிகழ்வாக ஆகிவிடுகிறது. தன்னை அறிந்து தலைவனுடன் சேர்வதே உயிரின் இலக்கு—இது சைவத்தின் காட்சி.

முன்னை அறிவினில் செய்த முதுதவம்

பின்னை அறிவினைப் பெற்றால் அறியலாம்;

தன்னை அறிவது அறிவாம்; அஃது அன்றிப்

பின்னை அறிவுஅது பேய்அறிவு ஆகுமே. (திருமந்திரம் 2318)

அறிவுக்குத் தவம் வேண்டும். தவம் என்பது முயற்சி, நோன்பு. அறிவு தானாக வரவில்லை, முன்பு தான் செய்த முதுதவத்தால் வந்தது என்பது அறிவு வந்த பிறகுதான் தெரியும்.

இனி எது அறிவென்றால், தன்னை அறிவதுதான் அறிவு; பிறவற்றை அறிவதெல்லாம் பேய்அறிவு. பேய்த்தனமாகப் பெருத்து மண்டை கொழுத்துக் கிடக்கலாமே தவிரப் பண்டம் ஒன்றும் இருக்காது என்று அறிவை வரையறுக்கிறார் திருமூலர்.

சைவத்தைப்போலவே மீமாம்சை என்று ஒரு காட்சி (தரிசனம்). சைவத்தைப்போலவே உயிர்ப்பொருள், சடப்பொருள் இரண்டையும் மெய்யென்று ஏற்றாலும் இறைவனை ஏற்பதில்லை. மீமாம்சையின் காட்சியில் வேதமே முதன்மையானது. கடவுளையும் தாண்டிப் புனிதமானது.

வேதம் விதித்திருக்கும் சடங்குகளைச் செய்தால் போதுமானது. வேதம் விதித்த சடங்குகள் என்பவை வேள்விகள். வாழ்வில் எது தேவையென்றாலும் அதற்குரிய வேள்விச் சடங்கைச் செய்தால் போதும்; கடவுள் தேவையே இல்லை என்பது மீமாம்சையின் முடிவு.

முரண்படும் இடம்

வாழ்வின் இலக்கு தன்னை அறிதலும் சிவம் என்னும் செம்பொருளைச் சேர்தலும் என்று கற்பிக்கும் சைவமும், வாழ்வின் இலக்கு வேத வழியில் சடங்கு செய்தல் மட்டுமே என்று கற்பிக்கும் மீமாம்சையும் தமக்குள் கடுமையாக முரண்படுகின்றன.

மீமாம்சை கடவுளுக்கு மேலாக வேதத்தை முன்வைப்பதும், பக்திக்கு மாறாகச் வேள்விச் சடங்கை முன்வைப்பதும் சைவத்துக்கு எதிராக விடப்பட்ட சூளுரைகள். சைவம் மீமாம்சையை எதிர்கொண்ட வகைதான் சிவனின் எட்டு வீரச் செயல்களில் ஒன்றாக விதந்து பேசப்படுகிற கயாசுரக் கொலை. கயம் என்பது யானை.

பழங்கதை இதுதான். வேத வேள்வியும் தங்கள் மனைவியரின் கற்புநெறியுமே தங்களைப் பாதுகாக்கப் போதுமானவை என்னும் கருத்துடைய தாருகா வனத்து முனிவர்கள் சிவமாகிய செம்பொருளை வழிபடுவதை விட்டுவிட்டு வேள்விச் சடங்கு செய்தார்கள். அவர்கள் கருதுவது போல வேதமும் வேள்வியும் கற்பும் அவர்களைக் காக்கப் போதுமானவை இல்லை என்று காட்டுவதற்காக இறைவன் இறங்கி வந்தான்.

பலிகொள் செல்வனாகப் பிச்சாண்டிக் கோலத்தில் அம்மணமாக வந்த அவனுக்கு நக்கன் என்று பெயர். அவ்வாறு வந்த அழகுச் சொக்கனைப் பார்த்த வேத முனிவர்களின் கற்புடை மனைவிகள் தங்கள் கற்புக் கடப்பாட்டை மறந்து அவன்பின் போக, சடங்கு முறிந்ததில் முனிவர்கள் ஆத்திரமடைந்தார்கள்.

அம்மணமாக வந்த பிச்சாண்டியைக் கொல்ல மந்திரங்கள் சொல்லி வேள்வியிலிருந்து மானையும் மழுவையும் பாம்பையும் சூலத்தையும் பூதங்களையும் முயலகனையும் புலியையும் யானையையும் எழுப்பி ஏவினார்கள். பிச்சாண்டியோ வேத முனிவர்களால் தன்மேல் ஏவப்பட்ட மானையும் மழுவையும் சூலத்தையும் கையில் ஏந்திக்கொண்டான்; பாம்பைக் கழுத்தில் சுற்றிக்கொண்டான்; பூதங்களைக் கட்சி தாவச் செய்து தன்னுடைய கூட்டமாக்கிக்கொண்டான்; திமிறும் முயலகனைக் காலுக்குக் கீழ் தள்ளித் திமிறாமல் மிதித்துக்கொண்டான்; புலியைக் கொன்று அதன் தோலை உரித்து ஆடையாக உடுத்திக்கொண்டான்; யானையைக் கொன்று அதன் தோலை உரித்துப் போர்வையாகப் போர்த்திக் கொண்டான். வேதத்தையும் வேள்வியையும் தவிர வேறொன்றும் தேவையில்லை என்று கருதிய வேத முனிவர்களின் ஆணவம் ஒழிந்தது.

முத்தீக் கொளுவி முழங்குஎரி வேள்விஉள்

அத்தி உரிஅரன் ஆவது அறிகிலர்;

சத்தி கருதிய தாம்பல தேவரும்

அத்தீயின் உள்எழுந்து அன்று கொலையே (திருமந்திரம் 344)

-என்று இக்கதை குறித்துப் பாடுகிறார் திருமூலர். ஆகவனீயம், தட்சிணாக்கினி, காருகபத்தியம் ஆகியன வைதிகத்தில் சொல்லப்படும் முத்தீ. இவற்றை மூட்டிச் செய்த வேள்வியில் ஆனை வந்தது. இறைவனோ அதைக் கொன்று தோலுரித்துவிட்டான்.

வேள்வியின் நோக்கம் ஆற்றல் பெருக்குதல் என்று சொல்கிறார்கள். ஆனால் இங்கோ வேள்வியின் நோக்கமும் அழித்தொழிப்பு; நிகழ்ந்ததும் அழித்தொழிப்பே.

அம்மணமாக வரும் மெய்யறிவை அழித்தொழிக்கின்றன சடங்குகள். இருண்ட யானைபோல வரும் அறியாமையை அழித்தொழிக்கிறது அறிவு. ஆனை கொல்க; அறிவு வெல்க.

(அறிவை வெல்வோம்)

கட்டுரையாளர்,

தொடர்புக்கு : arumugatamilan@gmail.com

போட்டோ கேலரி

Hindu Tamil Thisai - Kindle Edition


[X] Close