[X] Close

சூபி வழி 16: விட்டில் பூச்சியாக இரு


16

  • kamadenu
  • Posted: 23 May, 2019 09:01 am
  • அ+ அ-

-முகமது ஹுசைன் 

வேடனாக இராதே,

எதிர்க்கச் சக்தியில்லாதவனாக இரு!

எரியும் விளக்காக வேண்டாம்,

விட்டில் பூச்சியாக இரு!

                         - ஜலாலுதீன் ரூமி

ஆசையை வாழ்வின் அழிவென்று எண்ணி, மெய்ஞானத்தின் துணையோடும் இறைபக்தியின் ஆசியோடும் ஆசையை வென்றெடுத்த மாபெரும் சூபி ஞானியே அபு சுலைமான் தாரானி. அவரது இயற்பெயர் அப்துர் ரஹ்மான். திமிஷ்கின் நகரின் அருகிலுள்ள தாரியா என்ற சிற்றூரில் அவர் பிறந்தார்.

அதன் காரணமாகவே தாரானி என்று அவர் அழைக்கப்பட்டார். தர்க்கமே அவரது வாழ்வு முறை. அந்தத் தர்க்கத்தை ஆயுதமாகக்கொண்டுதான் வாழ்நாள் முழுவதும் தனது மனத்தின் இச்சையை எதிர்த்துப் போராடினார்.

இசையின் மேதை அவர். இளம் வயதில் பெரும் இசைக் கலைஞராகத் திகழ்ந்தார். இசையே அவரது தொழிலாகவும் இருந்தது. தனது ஞான மார்க்கத்துக்கு அந்த இசையை ஒரு தடையாகக் கருதிய அவர், அதை முற்றிலுமாக தனது வாழ்விலிருந்து ஒதுக்கி வைத்தார். அதன் பின்னர், மனத்துடனான தர்க்கமும், ஞானத்துக்கான முனைப்பும், இறைவனின் மீதான பக்தியும் அவரது வாழ்வானது.

இறைவனின் மீது அவர் அளவுக்குப் பக்தி கொண்டவரும் இல்லை. அவர் அளவுக்குப் பக்தியில் மூழ்கி இறையருளில் திளைத்தவரும் இல்லை. அவரது உடலும் உள்ளமும் வாழ்வும் இறைபக்தியின் வடிவமாக ஒளிர்ந்தன.

அவரது பகல் மட்டுமல்லாமல்; இரவும் தொழுகையில் கழிந்தது. அவரது தூக்கம் பிரார்த்தனையின் பேரொளியில் விழிப்புடன் இருந்தது. தூங்கும்போதுகூட அவரது உதடுகள் பிரார்த்தனையை உதிர்த்தன. தூங்கும்போதும் அவரது கைகள் இறைவனை நோக்கி விரிந்து இருந்தன.

பசியை விரும்புங்கள்

தூக்கத்தைப் பக்திக்கு வரும் குறுக்கீடு என்று கருதினார். தூக்கத்தை வெல்வதற்காக, உணவைக் குறைத்து, எப்போதும் பசியுடன் இருந்தார். இதனால்தான் ”பசி இறைவன் நமக்கு அளித்த கொடை. அந்தப் பசியை உயிர்ப்புடன் வைத்திருப்பதே இறைவன் அடையும் வழிகளில் முதன்மையானது. பசியை விரும்புங்கள். எப்போதும் பசியோடிருங்கள்.

தீய எண்ணங்களை அது விலக்கி வைக்கும். இதயத்தை அது பக்தியால் நிரப்பும். மெய்ஞான ரகசியங்களை அது உங்களுக்கு உணர்த்தும். ஞானத்தின் பாதையில் அது ஒளியாகத் திகழும். பசியே இறை பக்தியின் ரகசியம்” என்று எப்போதும் தன்னுடைய மாணவர்களுக்குப் போதித்தார்.

மேலும், “நிறைந்த வயிறு உள்ளத்தில் இருக்கும் பக்தியை அகற்றும். தீய எண்ணங்களால் உள்ளத்தை அது நிரப்பும். நினைவாற்றலைக் குறைக்கும். இரக்கத்தைத் தொலைவாக்கும்.

இறைவணக்கத்தைச் சிரமம் என எண்ணச் செய்யும். ஆசைகளைப் பெருக்கி, முடிவற்ற இச்சைகளால் மனத்தை அல்லாடச் செய்யும். நிரம்பாத வயிறே உள்ளத்தை இறையருளால் நிரப்பும்” எனக் கூறினார்.

அகற்றுவான் இறைவன்

தன்னைச் சந்திக்க வருவோரிடமெல்லாம், ”ஆசையை எதிர்த்து நிற்பதே மனிதனின் முதல் கடமை. ஆசையைக் கொடுத்ததே இறைவன் என்பதால், அதைக் கொண்டிருப்பதற்காக எவரையும் அவன் தண்டிப்பதில்லை. ஆனால், ஆசையை அகற்ற வேண்டும் என்று மனப் பூர்வமாக விரும்புவோர் மனத்திலிருந்து ஆசையை அவன் கண்டிப்பாக அகற்றுவான். ” எனக் கூறுவார்.

இறைவனுக்காக அணியப்படும் உடையானது, மனிதனின் உடலை மறைப்பதை மட்டுமே நோக்கமாகக்கொண்டு இருக்கும். ஆசைக்காகவும் அழகுக்காகவும் அணியும் உடை மட்டுமே கண்ணைக் கவரும் விதமாக வண்ணமயமாகக் காட்சியளிக்கும் என்று கருதினார். இதனால், தான் அணியும் ஆடையில் எப்போதும் மிகுந்த கவனத்துடன் இருந்தார்.

“ஒரு துறவியின் உடை அவரது உள்ளத்தை விடத் தூய்மையாக இருக்கக் கூடாது. துறவியின் புறத்தோற்றம் அவரது அகத்தோற்றத்துக்கு ஏற்பவே இருக்க வேண்டும்” என்று தன்னுடைய மாணவர்களிடம் மட்டுமல்லாமல்; தான் சந்திக்கும் நபர்களிடமும் கண்டிப்புடன் கூறுவார்.

இறைவனிடமிருந்து தன்னை அந்நியப்படுத்தும் அனைத்தையும் விட்டொழிப்பவரே உண்மையான துறவி என்பதே அவரது துறவறத்தின் அடிநாதமாக எப்போதும் இருந்தது. ஒருவரது உள்ளத்திலிருந்து இறை நினைவுகளை நீர்த்துப் போகச் செய்யும் அனைத்தும் துன்பம் விளைவிப்பவையே. அது உடைமையாக இருந்தாலும் சரி, மனைவி, குழந்தைகளாக இருந்தாலும் சரி என்பதை உறுதியாக நம்பினார். தனது வாழ்வையும் அதன்படியே அமைத்துக்கொண்டார்.

விருப்பம் யாவும்

இறைவனின் விருப்பமின்றி இந்த உலகில் எதுவும் நடக்காது என்பதில் முழுமையாக நம்பிக்கைகொண்டு இருந்தார். இறைவனின் விருப்பமின்றி தனக்கு யாரும் தீங்கு விளைவிக்க முடியாது என்று நம்பினார். இன்னலுக்காக வருந்துவது இறைவனை அவமதிக்கும் செயல் எனக் கருதினார்.

தனக்கு நேரும் இன்னல்களை, இன்பத்தைப் போன்று விரும்பி ஏற்றுக்கொண்டார். அவருடைய பார்வை அகத்தை நோக்கிய ஒன்றாக மாறியது. அவருடைய கண்களுக்கு இறைவன் மட்டுமே தெரிந்தான். அவருடைய விருப்பம் யாவும் இறைவனை நோக்கிய ஒன்றாகவே இருந்தது.

ஒரு முறை செல்வந்தர் ஒருவர் அவரைச் சந்திக்க வந்து நீண்ட நேர உரையாடினார். அவர் விடைபெறும்போது, ”ஒரு செல்வந்தர் தனது வாழ்நாள் நாள் முழுவதும் செய்யும் வணக்கத்தைவிட மேலானது ஏழையின் பெருமூச்சு. ஏழையின் ஏக்கத்தை அகற்றுவதைவிட இறைவனுக்குப் பிடித்தமான செயல் எதுவுமில்லை.

ஈகை உன்னைக் கடவுளுக்கு அருகில் இட்டுச் செல்லும். செல்வத்தைக் குவிப்பதில் காட்டும் ஆர்வத்தை, இல்லாதோருக்கு ஈகை அளிப்பதிலும் காட்டு. கடவுள் கண்பார்வைக்கு உட்படாத இடமென்று எதுவும் இவ்வுலகில் இல்லை.

யாருக்கும் தெரியாமல் இரகசியமாக நீ செய்யும் தீங்கையும் அவன் அறிவான் என்பதை மறவாதே. நற்செயல்களின் மூலமாக உனது பாவங்களைக் கழுவிக்கொள்” எனச் சிரித்த படியே அறிவுரை கூறினார்.

மன்னரே தவறிழைத்தாலும், அந்தத் தவறைச் சுட்டிக்காட்டும் துணிவைக்கொண்டவராக இருந்தார். அவரது  நிலை, சாமானியர்களால் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒன்றாக இருந்தது. அவரது ஆன்மிக அனுபவங்கள், மக்களுக்கு அச்சத்தை ஏற்படுத்தின. ஒரு நாள் ஆன்மிகப் பரவசத்தில் அவரது வாயிலிருந்து வெளிவந்த வார்த்தைகளுக்காக, அவரை ஊரார் அடித்து விரட்டினர்.

ஆனால், அதை ஒரு பொருட்டாகவே அவர் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. ”இறைவனை மட்டும் நேசிப்பவர்களுக்கு இந்த உலகம் ஒரு சிறைச்சாலை. மரணமே அவர்களுக்கு விடுதலை” என்று கூறியவர், 821-ம் ஆண்டில் விடுதலை பெற்றார்.

(விடுதலை தொடரும்…) கட்டுரையாளர், தொடர்புக்கு :mohamed.hushain@thehindutamil.co.in

போட்டோ கேலரி

Hindu Tamil Thisai - Kindle Edition


[X] Close