[X] Close

உட்பொருள் அறிவோம் 10: கோயிலுக்குப் போவது எப்படி?


10

  • kamadenu
  • Posted: 04 Apr, 2019 10:59 am
  • அ+ அ-

-சிந்துகுமாரன்

ஒவ்வொரு கோயிலும் ஒவ்வொரு மாதிரி இருப்பதுபோல் தோன்றினாலும் அவற்றின் அமைப்பு அடிப்படையில் ஒன்றாகத்தான் இருக்கிறது. கோயிலின் வெளிச்சுவருக்கு வெளியே கடைத் தெருக்கள், வீடுகள், மற்ற கட்டிடங்கள் - அதாவது உலகம். (ஆமாம். உலகம் கோயிலுக்கு வெளியில்தான் இருக்கிறது. நாம் கோயிலுக்குள் நுழையும்போது உலகத்தை வெளியே விட்டுத்தான் போகிறோம்.

கோயிலின் நடுவில் பிரதிஷ்டை ஆகியிருக்கும் விக்கிரகத்தின் பார்வையிலிருந்து பார்த்தால், கோயிலுக்கு வெளியில் உலகம் இருப்பது தெரியவரும். இதை நாம் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்வது நல்லது. அப்போதுதான் நாம் கோயிலுக்குப் போகும் முழுப்பயனை அடைய முடியும்.

பிறகு சுவருக்கு உள்ளே வெளிப்பிரகாரம். அங்கு ஒரு பிரதட்சணம் செய்துவிட்டு
இன்னும் உள்ளே போனால் உள்பிரகாரம். அதைக் கடந்து கர்ப்பக்கிருகம். வெளியில் துவார பாலகர்கள். உள்ளே நடுவில் மூலவிக்கிரகம். இதுதானே கோயிலின் அமைப்பு?

நித்தியமான அகம்

இதன் தாத்பரியம் என்ன? கோயிலின் அமைப்பு உண்மையில் நம் பிரக்ஞையின் உள்ளமைப்பின் பிரதிபலிப்புதான். நம் உண்மையான உட்புறம் எல்லையற்றது. நம் அகவெளி புறவெளியைப் போன்றே உண்மையானது. சொல்லப்போனால் அதைவிட உண்மையானது. புறம் தோன்றி மறையக் கூடியது.

உடல் இருக்கும் வரையில்தான் புறம் இருக்கும். அகம் நித்தியமானது. அழிவற்றது. அகம்தான் புறத்தின் தோற்றுவாய். இப்போதே தினமும் நாம் தூங்கும்போது, புறம் மறைந்துதானே போகிறது?

கோயிலின் கட்டிடம் புலன்களால் நாம் காணும் புறவுலகில் இருக்கிறது. அதன் மையத்தில் இருக்கும் விக்கிரகம் நம் மையத்தில் குடிகொண்டிருக்கும் சுத்தப் பிரக்ஞையின் குறியீடு. முழுக் கவனத்துடன் கோயிலுக்குள் போகும்போது நாம் நமக்குள் போகிறோம். கர்ப்பக்கிருகத்தை அடைந்து உள்ளே நிலை கொண்டிருக்கும் மூல விக்கிரகத்தைப் பார்க்கும்போது நாம் நம் மையப்புள்ளியில் சென்று ஐக்கியமாகிவிட முடியும். கோயில் நம் அகத்தின் முப்பரிமாண வரைபடம்.

சுத்தப் பிரக்ஞை கால தேசங்களைக் கடந்தது. தேசம் என்பது இடம் (Space). காலம் என்பது நிகழ்வுகளின் வரிசை (Continuity) அதாவது நினைவுகள். நினைவுகள் இல்லையென்றால் காலம் ஏது?

படிதாண்டி நுழைகிறோம்

கோயிலின் வாசலில் நிற்கிறோம். சுற்றிலும் கடைகளும் போக்குவரத்து நெரிசலும் இருக்கின்றன. இதுதான் உலகம். நாம் பொதுவாக வாழும் உலகம். இப்போது இந்த உலகத்தைவிட்டுக் கோயிலுக்குள் செல்லப் போகிறோம். கோயிலின் நிலைவாசலுக்குள் நுழைவதற்கு முன்னால் ஒருமுறை சுற்றிலும் பார்த்துவிட்டு, உலகம் தொடர்பான நம் நினைவுகளையும் எண்ணங்களையும் அங்கேயே விட்டுவிட்டுப் படிதாண்டி உள்ளே நுழைகிறோம்.

வெளிப் பிரகாரம் வந்தாகிவிட்டது. உலகத்துக்கும் நமக்கும் பொதுவான வானம் தெரிகிறது. இன்னும் உலகின் ஓசைகள் நம் காதுகளில் கேட்கின்றன. ஆனால், உலகம் இப்போது கண்ணுக்குத் தெரிவதில்லை. வெளிப் பிரகாரத்தில் பிரதட்சணமாக வருகிறோம். நாம் பிரதட்சணமாக வரும்போது கர்ப்பக்கிருகத்தில் உள்ளே கோயிலின் மையத்தில் இருக்கும் விக்கிரகம் எப்போதும் நம் வலப் பக்கமாக இருக்கிறது என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

எந்நேரமும் நம் கவனம் அதிலேயே இருக்க வேண்டும். வெளிப் பிரகாரத்தில் பிரதட்சணம் செய்து முடிக்கும்போது மனத்தில் உலகைப் பற்றிய சிந்தனைகள் இன்னும் ஏதேனும் இருந்தால் அதையும் விட்டுவிட வேண்டும்.

பிம்பங்களே சிலைகள்

வெளிப்பிரகாரப் பிரதட்சணம் முடிந்த பிறகு உள்ளே நுழைகிறோம். இப்போது உள்பிரகாரம். இப்போது வானம் (Space) தெரிவதில்லை. ஆனால் உள்பிரகாரத்தில் தூண்களும் அவற்றில் பல்வேறுவிதமான சிலைகளும் இருக்கின்றன. அந்தச் சிலைகள் நம் வாழ்க்கையிலும் ஆழ்மனத்திலும் உள்ள விஷயங்களைப் பற்றியவையாக இருக்கின்றன.

யட்சர்கள், தேவர்கள், அவர்களின் திருமணம், புராணக் காட்சிகள், ஆண்-பெண் கலவி தொடர்பான சிற்பங்கள், பின்னர் ரிஷிகள், முனிவர்கள் போன்றோரின் சிலைகள் என்று நம் மனத்தில் நிறைந்திருக்கும் பிம்பங்கள் சிலைகளாக அங்கே நிற்கின்றன.

இவையே காலம். மனிதப் பிரக்ஞையில் ஆண்டாண்டு காலமாகச் சேர்ந்திருக்கும் விஷயங்கள் அனைத்தும் இங்கே உள்பிரகாரத்தில் நிலைகொண்டிருக்கின்றன. உள்பிரகாரத்தில் பிரதட்சணமாக வரும்போது இவற்றையெல்லாம் முழுக் கவனத்துடன் பார்த்து, அவற்றையும், அவை தொடர்பான நம் நினைவுகளையும் நம் மனத்திலிருந்து உதிர்த்துவிட வேண்டும்.

இப்போது கர்ப்பக்கிருகத்தின் வாசலில் நிற்கிறோம். எதிரே விக்கிரகம் தெரிகிறது. ஆனால், நாம் உள்ளே போய்விட முடியாது. துவார பாலகர்கள் -வாயிற்காவலர்கள் - இருவர் கர்ப்பக்கிருகத்தின் வாசலில் காவல் காத்து நிற்கின்றனர். அவர்களுக்குப் பதில் சொல்லாமல் நாம் உள்ளே நுழைந்துவிட முடியாது.

துவாரபாலகர்கள் யார்?

வெளிப் பிரகாரம், உள்பிரகாரம் இரண்டையும் கடந்து வந்த பின்னரும் நம் மனத்தின் ஆழத்தில் வேர்கொண்டு, நம்மால் விட்டுவிட முடியாத விஷயங்கள், ஆசாபாசங்கள், பயங்கள், இவை இருக்கும்வரை துவார பாலகர்கள் நம்மை உள்ளே நுழைய அனுமதிக்க மாட்டார்கள். அவர்களின் கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்லாமல் நாம் கர்ப்பக் கிருகத்தின் வாசலைக் கடந்து செல்ல முடியாது. நம் உள்ளே இன்னும் நம்மைப் பீடித்துக் கொண்டிருக்கும் வாசனைகளை விட்டாக வேண்டும். அதன் பிறகுதான் நாம் உள்ளே செல்ல முடியும்.

அப்படி அனைத்தையும் துறந்துவிட்டு நாம் உள்ளே சென்ற பிறகு மூலவரின் தரிசனம் கிடைக்கிறது. ஆனால், இன்னும் நாம்-இறைவன் என்னும் இரட்டை நிலை இருக்கிறது. இது ஒரு முக்கியமான கட்டம். எல்லா வாசனைகளும் போன பின்பும் ‘நான்' என்ற ஒன்று தனியாக இருக்கிறது என்ற அறியாமை மீதமிருக்கிறது. அதுவும் போக வேண்டும்.

உடல், மனம், சித்தம் என்று ஒவ்வொன்றாகத் துறந்து வந்தபோதும் அகம்பாவம் மீதமிருக்கிறது. கடைசியாக அந்த இடைவெளியும் போன பின்பு நாம் மூல விக்கிரகத்துடன் ஐக்கியமாகிறோம்.

இப்போது நம் பார்வை இறைவனின் பார்வையாக இருக்கிறது. கர்ப்பக்கிருகம், உள்பிரகாரம், வெளிப் பிரகாரம், அனைத்தையும் கடந்து, தூரத்தில் எங்கேயோ உலகம் இருப்பது தெரிகிறது. எல்லோரும் கோயிலுக்குள் வருகின்றனர்; போகின்றனர். இன்னும் விட்டுவிட முடியாத உடலின், மனத்தின், சித்தத்தின் பற்றுக்களுடன் அவர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருக்கின்றனர். உடல், மனம், சித்தம், அகம் அனைத்தையும் கடந்து ஆழ்வெளியில் காலமற்று, இடமற்று நிலைகொண்டிருக்கும் பரம்பொருளின் பார்வையிலிருந்து இப்போது எல்லாம் தெளிவாகத் தெரிகின்றன.

நாம் கடந்து வந்த பாதை, அதில் நாம் அனுபவித்த துயரங்கள், கற்றுக் கொண்ட பாடங்கள் எல்லாம் காரண காரியங்களுடன் இப்போது புரிகின்றன. எந்த ஒரு அனுபவத்தையும் நாம் தவிர்த்திருக்க முடியாது என்பது புரிகிறது.

நாம் வாழ்ந்த வாழ்க்கை, அந்த உலகம், வெறும் காட்சி என்று இப்போது தெளிவாகிறது. அந்த உலகின் கால-இடம் அதன் வரம்புக்குள் மட்டுமே இயங்கி வருவது தெரிகிறது. கால ஓட்டத்துக்கு அப்பால் காலமற்று நிலைகொண்டிருக்கும் சுத்தப் பிரக்ஞை இப்போது சுய சாந்நித்தியமாக நிற்கிறது.

கோயிலுக்குப் போவது என்பது இதுதான். இப்படிக் கோயிலுக்குப் போக முடியுமா? உடனே முடியாமல் போகலாம். ஆனால், கோயிலுக்குப் போவதன் உட்பொருள் இதுதான் என்ற முழுப் பிரக்ஞையுடன் நாம் போவோமானால் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இது கைகூடும். இல்லையென்றால் வாழ்நாள் முழுவதும் கோயிலுக்குப் போவதில் பெரிய அர்த்தமோ பயனோ இல்லாமல் போய்விடக்கூடும்.

(பயனுடன் நுழைவோம்)
கட்டுரையாசிரியர் தொடர்புக்கு: sindhukumaran2019@gmail.com

போட்டோ கேலரி

Hindu Tamil Thisai - Kindle Edition


[X] Close