[X] Close

டிக்டாக் உலகம்: எங்கே செல்லும்டா தம்பி இந்த வாழ்க்கை?


  • kamadenu
  • Posted: 07 Jun, 2019 08:54 am
  • அ+ அ-

-Karthick Krishna_50130

நாளுக்கு நாள் என்னுடைய ஃபேஸ்புக் டைம்லைனில் எழுத்துப் பதிவுகள் குறைந்து, வீடியோக்கள் அதிகமாகிவருவதைக் கவனித்துவருகிறேன். இத்தனைக்கும் எழுத்து, எழுத்தாளர்கள் அதிகம் சூழ்ந்த உலகம் என்னுடையது. இங்கேயே நிலைமை இப்படி என்றால், எழுத்து என்றாலே அந்நியமாகக் கருதி ஓடுபவர்கள் வாழ்க்கை முழுக்கவுமே வீடியோக்களால் ஆனதாக மாறிக்கொண்டிருக்கலாம் என்பதை உணர்கிறேன். எங்கெங்கு காணினும் செல்போன்கள், காணொளிகள்… நாம் மிகச் சாதாரணமாக இதைக் கடக்க முற்படுகிறோம். ஆனால், பெருவியாதியாக இது நம்மைச் சூழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது.

இந்த ‘டிக்டாக்’ போன்ற செயலிகளோ, காணொளிகளோ திடீரெனத் தம் உலகத்துக்குள் நுழைந்து, தான் வாழும் முறையையே மாற்றி அமைக்கின்றன என்றே நிறையப் பேர் சொல்கின்றனர். ஆனால், நெருங்கிப் பார்க்கையில் அது உண்மையாகத் தெரியவில்லை. உங்களுக்குப் பிடிக்காத ஒரு விஷயத்தை எந்தத் தனிநபரோ, எந்த நிறுவனமோ உங்கள் மேல் ஒருபோதும் திணித்துவிட முடியாது என்பதே உண்மை.

நம்முடைய ஆழ்மனதில் நாம் கொண்டிருக்கும் விருப்பங்களை, ஏக்கங்களை, ஆசைகளைக் கொண்டே நம்மை அடிமையாக்கும், பைத்தியமாக்கும் போக்குகளை அவர்கள் உருவாக்குகிறார்கள். நமக்கு என்று தனித்த கற்பனையோ கனவுகளோ இல்லாத வெற்றிடத்தில்தான் இந்தக் கற்பனைகளை, கனவுகளை அவர்கள் களம் இறக்குகிறார்கள்.

இந்த ‘டிக்டாக்’ செயலி வழியே ஒரு காணொளியை உருவாக்க வேண்டும் என்றால், ஒன்றுமே மெனக்கெட வேண்டியதில்லை என்ற சூழலே அவ்வளவு பேரை இதில் இறக்கியிருக்கிறது. சுமார் இரண்டாயிரம் ரூபாய் பெறுமானமுள்ள ஒரு செல்போனும், மாதம் 149 ரூபாய்க்கு உயிரூட்டிக்கொள்ளக்கூடிய ஒரு இணைய இணைப்பும் இருந்தால் போதும்; ‘டிக்டாக்’ காணொளிகளை அள்ளிவிடலாம். அப்படித்தான் அள்ளிவிடுகிறார்கள்.

உலக நாடுகளும் இந்தியாவும்

கிட்டத்தட்ட உலகெங்கும் இது ஒரே மாதிரியான போக்காகத்தான் உருவெடுத்திருக்கிறது என்றாலும், இந்தியாவைத் தனித்து நாம் பார்க்க முடிகிறது. வெளிநாடுகளில் பதிவேற்றப்படும் காணொளிகளில், தனித்திறன்களை வெளிப்படுத்துதல், விளையாட்டுப் போட்டிகள், சாகசங்களில் ஈடுபடுதல் போன்றவற்றுடன் ஆட்டம் பாட்டத்தையும் பார்க்க முடிகிறது என்றால், இந்தியக் காணொளிகள் சினிமா ஆட்டம் பாட்டங்களால் நிறைந்திருக்கின்றன.

இந்தியாவில் ஏனைய துறைகளில் பெண்களுக்குச் சம உரிமை கிடைக்கிறதோ இல்லையோ, இந்த இடத்தில் பெண்கள் ராஜ்ஜியம் கொடிகட்டிப் பறக்கிறது. ஆண்கள் பாவமாக ஏதோ செய்து ஒப்பேற்றியபடி பின்தங்கிக் கிடக்கிறார்கள். கூர்ந்து கவனிக்கையில், நம் நாட்டுப் பெண்கள் பெரும்பாலானோர் தம்மை மனதளவில் ஒரு சினிமா நாயகியாகவே பாவித்துச் செயலாற்றுவதைக் கவனிக்க முடிகிறது. சினிமா நாயகிகளின் நடை உடை பாவனைகளில் தொடங்கி, அவர்களுடைய உதட்டுச்சுழிப்பு வரை ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் அவர்களையே அறியாமல் அவர்களாகவே மாறிவிடுகிறார்கள்.

கணநேரத்துக்குள் கவனத்தை உண்டாக்க வேண்டும் என்பதால், உடைக் குறைப்பும் கவர்ச்சியும்தான் இங்கே உடனடியாகச் செல்லுபடியாகும் ஆயுதங்கள் ஆகின்றன. தொடக்கத்தில் முகச்சுழிப்புகள், செல்லச் சிணுங்கல்களால் கவனம் ஈர்க்க முயலும் பெண்கள், வெகுசீக்கிரத்தில் உடலை வெளிக்காட்டுபவர்களாக மாறிவிடுகிறார்கள். உள்ளாடை இல்லாமல் காலைத் தூக்கி ஆடும் ஒருவகை ஆட்ட பாணியைப் பல குடும்பப் பெண்கள் சகஜமாக ஆடுவதை இன்று பார்க்க முடிகிறது. எதிரே இருக்கும் பார்வையாளர்களுக்கு ஏற்பவே காணொளிகளும் அமைகின்றன.

சுதந்திரத்தின் வெளிப்பாடா இது?

ஒரு சினிமா நடிகையைக் கவர்ச்சிகரமாகப் பார்க்கும்போது ‘அது ஒரு திரை மாயை’ என்பது பார்வையாளருக்குப் புரிகிறது. ஆனால், இங்கே செல்போன் காணொளியில் ஆடும் ஒரு பெண் நிஜம்; முயன்றால், அந்தப் பெண்ணுக்கு மெசேஜ் அனுப்பலாம்; அவளை அணுகலாம்; அவளுக்குத் தன்னுடைய உணர்வைக் கடத்தலாம்; அதை அவளும் கவனிக்கிறாள் என்ற கவனம் பார்வையாளனிடம் இருக்கிறது. இது கூடுதல் கிளுகிளுப்பையும் கிளர்ச்சியையும் தருகிறது. அதுவே இத்தகைய காணொளிகளுக்குக் கூடுதல் முக்கியத்துவத்தையும் தருகிறது. இரு தரப்பாரும் இதை உணர்ந்தே நடந்துகொள்கிறார்கள். ஆகவே, வெறுமனே பொழுதுபோக்கு என்று இதைக் கடந்துவிட முடியாது.

ஜனநாயக நாட்டில் எல்லோருக்கும் எல்லா விதமாகவும் இருக்க எல்லா உரிமைகளும் உண்டு. பிரச்சினை என்னவென்றால், இதையெல்லாம் எப்படி வகைமைப்படுத்துவது என்பதுதான். உதாரணமாக, ஃபேஸ்புக்கில் அமர்ந்து மாங்குமாங்கென்று பத்து வருடங்களாகக் கட்டுரைகள் எழுதிக் குவித்தாலும் முப்பதாயிரம் பின்தொடர்நர்கள் கிடைப்பது அரிது; ஆனால், வெறும் நான்கு கிளுகிளு காணொளிகளை வெளியிட்ட பெண்ணுக்கு ஒரு லட்சம் பின்தொடர்நர்கள் உடனே உருவாகிறார்கள். அவர் உடனே ஒரு பிரபலம் ஆகிவிடுகிறார். இதையெல்லாம் எப்படிப் புரிந்துகொள்வது? முற்போக்குவாதிகளும் பெண்ணியவாதிகளும்தான் இந்த விஷயத்தில் பலத்த அடியை முதலில் வாங்கியிருக்கிறார்கள்.

அந்தரங்க ஆசையே முதலீடு

பெண்களின் இந்த உடல் அரசியலை எப்படி வரையறுப்பது? “எல்லா விஷயங்களிலும் அடைபட்டுக்கிடந்த பெண்களுக்கு இது ஒரு கட்டற்ற வாய்ப்பாகவும் சுதந்திரமாகவும் மாறியிருக்கிறது” என்று வழக்கம்போலச் சொல்ல முடியுமா? “உண்மையான உலகம் இதைவிட அபத்தமாகவும் குரூரமாகவும் இருக்கையில், இந்த டிக்டாக் உலகம் அபத்தமாக இருந்தாலும் வண்ண மயமாக, மகிழ்ச்சியாக, சுதந்திரமாக, அழகாகவும் இருக்கிறது” என்று சொல்ல முடியுமா? சிக்கல்தான்.

ஏனென்றால், பெரும்பாலான பெண்கள் தன்னை சினிமா நாயகிகளாக நினைத்துக்கொண்டுதான் உண்மை வாழ்க்கையிலேயே வாழ்ந்துவருகிறார்கள்; வாழ்க்கையையே ஒரு சினிமாவாக அவர்கள் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்ற உண்மை இன்று நம் முன் வந்திருக்கிறது.

அப்பட்டமாக இது ஒரு எக்ஸிபிஷனிஸம்தான் – தன்னையே காட்சியாக்கிக்கொள்ளும் மனநோய். நாம் இது குறித்தெல்லாம் விவாதிக்க வேண்டும். ஒருவேளை நான் தவறான பார்வையில்கூட இந்த விவாதத்தை எடுத்துச்செல்பவனாக இருக்கலாம்; நிபுணர்கள் சரியான திசை நோக்கி எடுத்துச்செல்லுங்கள்.

ஆனால், “இவையெல்லாம் தனிப்பட்ட மனிதர்களின் சுதந்திரம்; அங்கீகாரத்துக்காகக் காலமெல்லாம் ஏங்கியவர்களின் வெளிப்பாடு; இவையெல்லாம் தற்காலிகம்; நாம் கடந்து செல்லப் பழக வேண்டும்” என்றெல்லாம் பம்மாத்து காட்டிக் கடக்க முற்படாதீர்கள். ஒரு பெருவியாதி வந்திருக்கிறது; விவாதிப்போம்!

- அராத்து,

 ‘பொண்டாட்டி’, ‘பிரேக் அப்’ உள்ளிட்ட நூல்களின் ஆசிரியர்.

தொடர்புக்கு: freenivasan@gmail.com

போட்டோ கேலரி

Hindu Tamil Thisai - Kindle Edition


[X] Close