[X] Close

விவசாயக் கடன் தள்ளுபடி விவசாயிகளின் பிரச்சினைகளுக்கு நிரந்தரத் தீர்வாகுமா? தெலுங்கானா ‘மாதிரி’ பரவலாக்கப்படுமா?


farmer-loan-waiver-direct-income-transfer-india-agriculture-sector-farmers-distress

  • முத்துக்குமார்
  • Posted: 29 Jan, 2019 16:15 pm
  • அ+ அ-

விவசாயிகள் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு என்றாலே பலதளங்களிலும், பலமட்டங்களிலும் விவசாயக் கடன் தள்ளுபடியே தீர்வு என்ற மாயை பலவாறாக நிலவி வருகிறது.  பொதுச்சொல்லாடலிலும் இந்த மாயை பெரிய இடத்தை ஆக்ரமித்து வருகிறது. காரணம் போட்டி அரசியலும் வேகமாக வந்து கொண்டிருக்கும் பொதுத்தேர்தலுமே. 

மத்திய, மாநில அரசுகள் அவ்வப்போது விவசாயக் கடன் தள்ளுபடியை அறிவித்தாலும் விவசாயிகள் நிலைமை இன்னும் கவலையளிப்பதாகவே உள்ளது.  விவசாயிகள் பிரச்சினைக்கு ‘கடன் தள்ளுபடி’ அனைத்து நோய் தீர்க்கும் மருந்தாகிவிடுமா? அல்லது தெலுங்கானாவில் வருவாயை நேரடியாக விவசாயிகளுக்கு மாற்றும் திட்டம், அதாவது தெலுங்கானாவில் கடைபிடிக்கப்படும் முறை தீர்வாகுமா?

தெலங்கானா முன்மாதிரித் திட்டம்

தெலுங்கானாவில் ஆண்டுக்கு இருமுறை விவசாயிகளுக்கு ஏக்கர் ஒன்றிற்கு ரூ.4,000 என்ற வீதத்தில் ஆண்டுக்கு ஏக்கருக்கு ரூ.8,000 தொகையை விவசாயிகள் வங்கிக் கணக்கில் போட்டு விடுகிறது.  ஹெக்டேராக இருந்தால் ரூ.10,000 வங்கிக் கணக்கில் இடப்படும். இது, விவசாயிகள் எந்தப் பயிரை பயிர் செய்தாலும் சரி யாருக்கு விற்றாலும் சரி பொருந்தும். இது விவசாயிகள் மத்தியில் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளது. 

ஒரு மாநிலத்துக்கு சரி, நாடு முழுதும் இதனை அமலாக்கம் செய்தால் என்ன செலவாகும் என்பதை நோக்கினால், இந்தியாவில் தற்போது பயிர்செய்யப்படும் நிகர நிலப்பகுதி 140 மில்லியன் ஹெக்டேர்களாகும்.  நேரடி வருவாய் மாற்றத் திட்டப்படி ஒரு ஹெக்டேருக்கு ரூ.20,000 அரசுக்கு செலவு ஏற்படும். இதனால் ஆண்டு ஒன்றிற்கு ரூ.2.80 லட்சம் கோடி செலவாகும்.  ஒரே திட்டத்துக்காக மத்திய அரசு பட்ஜெட்டில் இவ்வளவு பெரிய தொகையை ஒதுக்குவது சிரமம்.  ஆனால் இதற்கு உச்சவரம்பு நிர்ணயித்து திட்டத்தை அமல்படுத்த முடியும், அதாவது உதாரணமாக விவசாயி ஒருவருக்கு ஆண்டுக்கு ரூ.40,000 என்று உச்சவரம்பு நிர்ணயித்தால் பட்ஜெட் ஒதுக்கீட்டுத் தொகை குறையும். 

இப்படி உச்சவரம்பு அமைப்பதன் மூலம் விளிம்பு நிலையில் உள்ள மற்றும் சிறு விவசாயிகள் (இந்தப் பிரிவினர்தான் 86% இருக்கின்றனர்) நிச்சயம் பயனடைவர். மற்ற விவசாயிகள் உச்சவரம்புத் தொகையான ரூ.40,000 பெறுமாறு அமைக்கலாம். மற்ற வளர்ச்சித்திட்டங்கள் போலவே மத்திய மாநில செலவுப் பகிர்வு விகிதத்தை 70:30 ஆக வைக்கலாம். 

நேரடி வருவாய் அளித்தல் திட்டம், விவசாயக் கடன் தள்ளுபடியை விட அதிகப் பயன்களைத் தரவல்லது. முதலில் இந்தத் திட்டம் அனைத்து விவசாயிகளுக்கும் பயன் தரக்கூடியது. இரண்டாவது, பயிர்க்காலத்துக்கு முன்னதாகவே வருவாயை அளித்து விட்டால் கடன் கொடுப்பவர்கள், வியாபாரிகள் போடும் நிபந்தனைகளுக்குக் கட்டுப்பட வேண்டிய அவசியமில்லாமல் விவசாயிகள் இடுபொருள் செலவுகளைப் பார்த்துக் கொள்ள முடியும். மேலும் இது பயிரிடும் செலவுகளையும் வெகுவாகக் குறைக்கும். 

மூன்றாவதாக, கடன் கொடுப்போர்கள் மற்றும் வியாபாரிகளிடமிருந்து கடன் வாங்கும் விவசாயிகள் தங்கள் விளைபொருட்களை உடனடியாக விற்றுத்தீர்க்க வேண்டிய அவசியமும் இருக்காது. 

நான்காவது, விவசாயக்கடன் தள்ளுபடி போல் அல்லாமல் நேரடி வருவாய் அளித்தல் திட்டம் வங்கியாளர்களுடன் விவசாயிகள் நேரடியாக உரையாடுவதைத் தடுக்கிறது.  ஐந்தாவதாக, உண்மையான, கடனை திருப்பி அளிக்கும் விவசாயிகள் கடன் தள்ளுபடி மூலம் பயனடையாமல் இருக்கலாம், ஆனால் நேரடி வருவாய் அளித்தல் திட்டத்தில் இவர்களுக்கும் பயன் கிடைக்கும். 

விவசாயிகள் தங்கள் விளைபொருட்களுக்கு தாங்களே விலையை நிர்ணயிப்பதற்குத் தோதான சந்தை நிலவரங்கள் உருவாகும் வரை இந்த நேரடி வருவாய் அளித்தல் திட்டம் பெருமளவுக்கு அவர்களுக்கு உதவும். மேலும் அவர்களது வாழ்க்கைத் தரமும் உயரும். 

கடன் தள்ளுபடி ஏன் பயனற்றதாகிறது?

கடந்த 15 ஆண்டுகளாகவே விவசாயிகளின் பயிரிடும் செலவுகள் கடுமையாக அதிகரித்ததோடு வருவாய் இல்லாத விலைக்கு சந்தையில் விற்க வேண்டி வருகிறது. விவசாய வருவாயைப் பெருக்கும் கொள்கைகளுக்குப் பதிலாக பல்வேறு காலக்கட்டங்களிலும் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் கடன் தள்ளுபடி என்ற மாயைக்குச் செல்கின்றனர். இதனால் மூன்றில் ஒரு பங்கு விவசாயிகள் கூட பயனடைவதில்லை என்பதுதான் உண்மை. 

முதலில் வி.பி.சிங் தலைமை அரசு ரூ.10,000 கோடி விவசாயக்கடன் தள்ளுபடி செய்தது.  2008-ல் மன்மோகன் சிங் தலைமை ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசு ரூ.52,260 கோடி கடன் தள்ளுபடி செய்தது. 2014 முதல் 2018 வரை ஆந்திரா, உ.பி, மகாராஷ்டிரம், கர்நாடகம், ராஜஸ்தான், பஞ்சாப், தமிழகம் ஆகிய 7 மாநிலங்கள் ரூ.1,82,802 கோடி தொகையை விவசாயக் கடனாக தள்ளுபடி செய்துள்ளது. இவ்வளவு பெரிய தொகை கடன் தள்ளுபடி செய்தும் விவசாயிகள் வாழ்வாதாரம் முன்னேற்றமடைந்ததற்கான தடயங்கள் இல்லை. 

வேரடி ஆழப்பிரச்சினைக்கு கடன் தள்ளுபடி மட்டுமே எப்படி நிரந்தரத் தீர்வாகும். விவசாயக் கடன் தள்ளுபடியை ஆதரிப்பவர்கள் ஒன்றைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். பெரிய அளவில் விவசாயிகள் இன்னமும் கூட வெளியிலிருந்தும், வியாபாரிகளிடமிருந்தும் கடன் பட்டே வருகின்றனர். அனைத்திந்திய கடன் மற்றும் முதலீட்டு ஆய்வறிக்கை (2013)-யின் படி நிறுவனம் சாரா கடன் மட்டுமே 36% பங்களிப்பு செய்துள்ளது.  நிதி உள்ளடக்கத்திற்கான ரங்கராஜன் கமிட்டியும் (2008) 66% குறு மற்றும் சிறு விவசாயிகள் இன்னமும் வட்டிக்குக் கடன் கொடுப்போரையும் வியாபாரிகளையுமே நம்பியுள்ளனர். 23% விவசாயிகள்தான் நிறுவனம்சார்ந்த இடங்களிலிருந்து கடன் பெற்று வருகிறார்கள். அதிர்ச்சிகரமான தகவல் என்னவெனில் குறுவிவசாயிகளில் 14%,-ம் சிறுவிவசாயிகளில் 24%-ம் மட்டுமே வங்கி அல்லது நிறுவனம்சார்ந்த கடன் வாங்குகிறார்கள்.

இதிலிருந்து நமக்கு என்ன தெரிகிறது என்றால் 70% விவசாயிகள் கடன் தள்ளுபடியினால் பயனடைவதில்லை என்பதே. வங்கி, உள்ளிட்ட நிறுவனம்சார்ந்த கடன்களை வாங்குவதில் விளிம்புநிலை மற்றும் சிறு விவசாயிகள் குறைவு என்பதால் கடன் தள்ளுபடியில் இவர்கள் பயனடைவதாக எப்படிக் கருத முடியும்? ஒரு கடன் தள்ளுபடித் திட்டம் இந்த விவரங்களெல்லாம் தெரியாமலே செயல்பட்டு வந்தால் வேரடி விவசாயிகள் பிரச்சினைக்கு எப்படி தீர்வு கிடைக்கும் என்பதே கேள்வி. வரிசெலுத்துவோரின் பணம் ஏன் சில விவசாயிகளுக்கு மட்டுமே கடன் தள்ளுபடிப் பயனாகச் செல்ல வேண்டும்? ஆகவே பல்வேறு காலக்கட்டங்களில் அறிவிக்கப்பட்ட விவசாயக் கடன் தள்ளுபடித் திட்டங்கள் எப்படி விவசாயிகளின் கவலைகளைப் போக்கக் கூடியதாக இருக்க முடியும்?

ஆகவே தெலுங்கானா மாநிலத்த்தின் திட்டம் போல் நாடு முழுதும் விவசாயிகளுக்கு நேரடியாக வருவாயைப் பகிரும் திட்டம் குறித்து மத்திய அரசு பரிசீலிக்க வேண்டும். 

மூலம்: தி இந்து பிசினஸ் லைன்.

தமிழில்: இரா.முத்துக்குமார்

போட்டோ கேலரி

Hindu Tamil Thisai - Kindle Edition


[X] Close