[X] Close

எதிரே நம் ஏணி! 25 : ஆண்களிடம் பெண்கள் எதிர்பார்ப்பது என்ன?


ethire-nam-yeni-tirupur-krishnan

  • திருப்பூர் கிருஷ்ணன்
  • Posted: 28 Aug, 2018 10:03 am
  • அ+ அ-

`கல்யாணப் பரிசு` கதாநாயகி தன் காதலைத் துறந்து தாலி கட்டியவனோடு வாழ முடிவு செய்கிறாள். `அந்தஏழு நாட்கள்` திரைப்படத்திலும், காதலி, தன் காதலனை விட்டுவிட்டு, கணவனோடு வாழ்வதுதான் சரி என ஒப்புக் கொள்கிறாள். ஆனால் அமரர் அகிலன் எழுதிய `சித்திரப் பாவை` நாவலிலோ, கணவனின் தாலியை அவனிடமே விட்டுவிட்டுக் காதலனோடு வாழ முடிவு செய்கிறாள் கதாநாயகி. வாழ்க்கையை எதிர்கொள்ளும் விதத்தில் திரைப்படக் கதாநாயகிகள் இருவர் சம்பிரதாய முடிவை எடுக்க, அகிலனின் கதாநாயகி மாறுபட்ட முடிவை எடுக்கிறாள்.

  இந்த இரு முடிவுகளுமே இந்தியப் பெண்மையின் இயல்பை விளக்கும் முடிவுகள்தான். இந்த இரு முடிவுகளின் பின்னணியிலும் ஒரே வகைப்பட்ட பெண்மனம்தான் செயல்படுகிறது. பெண்கள் தங்கள் வாழ்க்கையைச் சிக்கலில்லாமல் நிலைப்படுத்திக் கொள்ள, காதலை விடவும் வேறொன்றை நம்புகிறார்கள் என்பதே இந்த முடிவுகளுக்குப் பின்னணியில் உள்ள விளக்கம். அந்த வேறொன்று என்ன?

 தாங்கள் மணந்துகொள்ளும் ஆண்மகன் நல்லவனாக இருக்க வேண்டும் என்று பெண்கள் எதிர்பார்க்கிறார்கள் என்பதுதான் அது. `கல்யாணப் பரிசு, அந்த ஏழு நாட்கள்` என்ற இரண்டு திரைப்படங்களிலும் வரும் கணவர் மிக நல்லவர். மனைவியை மனமார நேசிப்பவர். காதலனைத் தங்கள் மனைவி மறுமணம் செய்வதற்குக் கூட ஒப்புக்கொள்ளுமளவு பெருந்தன்மையானவர். கணவர் நல்லவர் என்பதால் காதலைத் துறக்க அந்தப் பெண்கள் முடிவு செய்கிறார்கள்.

`சித்திரப்பாவை` நாவலில் வரும் கணவன் நல்லவனல்ல. மனைவியைக் கொடுமைப்படுத்தும் அவனோடு வாழ அந்த நாவலின் கதாநாயகி தயாராக இல்லை. இயன்றவரை பொறுத்துப் பார்த்த அவள் இனிமேல் பொறுக்க இயலாது என்ற முடிவுக்கு வருகிறாள். ஒரு சண்டையில் கணவனாலேயே அவள் தாலி பிடுங்கப் படுகிறது. கணவன் கட்டிய தாலிக்குக் கணவனிடமே மதிப்பில்லாதபோது, தான் அதை மதிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என முடிவு செய்கிறாள் அவள். தன்னைக் கொடுமைப்படுத்திய கணவனைத் துறந்துவிட்டு, காதலனோடு மீண்டும் தன் வாழ்க்கையை இணைத்துக் கொள்கிறாள் எனத் தம் நாவலை முடிக்கிறார் எழுத்தாளர் அகிலன்.

 ஆக நாம் ஒன்றைப் புரிந்துகொள்ளலாம். பெண்கள் விரும்புவது நல்ல ஆண்மகனைத்தான். குடிகாரர்களையோ அயோக்கியர்களையோ பெண்கள் ஒருபோதும் விரும்புவதில்லை. சந்தர்ப்ப வசத்தால் அப்படிப்பட்டவரோடு வாழ நேர்ந்தாலும் அந்த வாழ்விலிருந்து விடுபடவே அவர்கள் மனம் விழைகிறது.

  இன்றைய பெண்கள் கணவன் நல்லவனாக இருக்க வேண்டும் என்பதோடு இன்னொன்றையும் எதிர்பார்க்கிறார்கள். அந்த எதிர்பார்ப்பு மிக நியாயமானது என்பதை நடுநிலையாளர்கள் ஒப்புக் கொள்வார்கள்.

  தங்களின் பணிவாழ்க்கைக்குக் கணவன் தடங்கலாக இருக்கலாகாது என்பது அவர்களின் எதிர்பார்ப்பு. இயன்றால் தங்களின் துறைசார்ந்த முன்னேற்றங்களுக்கு அவன் ஊக்க சக்தியாக இருக்க வேண்டும் என்பதும் கூட அவர்களின் எதிர்பார்ப்பு.

 `ஒவ்வோர் ஆணின் வெற்றிக்குப் பின்னாலும் ஒரு பெண் இருக்கிறாள்!` என்ற சிந்தனைப் போக்கு இன்று கேள்விக்குள்ளாக்கப் படுகிறது. `ஏன் ஒவ்வொரு பெண்ணின் வெற்றிக்குப் பின்னாலும் ஓர் ஆண் இருக்கக் கூடாது?` என்ற கேள்வி பெண்களிடையே எழத் தொடங்கிவிட்டது.

  காரணம் ஆண்களைப் போலவே எல்லாத் துறைகளிலும் பெண்களும் வெற்றியடைய விரும்புகிறார்கள். தாங்கள் பெண் என்பது எந்த வெற்றிக்கும் தடையல்ல என்பதை அவர்கள் உணரத் தொடங்கிவிட்டார்கள். அடுப்பூதும் பெண்களுக்குப் படிப்பெதற்கு என்பது கடந்த காலச் சிந்தனைப் போக்கு. படித்திருந்தும் பெண்கள் அடுப்பூத வேண்டியதுதானா என்று பெண்குலம் கேள்வி கேட்கிறது இப்போது. இந்தக் கேள்வியின் பின்னணியில் உள்ள நியாயத்தைப் புறந்தள்ளுவதற்கில்லை.

  இன்றைய நவீன உலகில் பெண்களும் ஆண்களும் தனித்தனியே முன்னேறுவதை விட இணைந்து முன்னேறுவதே சரியாக இருக்கும். பெண்களை ஆண்களோ ஆண்களைப் பெண்களோ நிராகரித்து முன்னேற இயலாது. கணவனும் மனைவியும் ஒற்றுமையாகக் கைகோத்து முன்னேறும் காலம் இது. கணவனின் வெற்றிக்கு மனைவியும் மனைவியின் வெற்றிக்குக் கணவனும் ஒருவருக்கொருவர் பின்னணியில் இருக்கும் சூழல் இன்று அத்தியாவசியமாகி விட்டது.

 இன்றைய உலகின் இயல்பைப் புரிந்துகொண்டால்தான் வாழ்வில் முன்னேற்றத்தையும் நிம்மதியையும் அடைய முடியும். மனைவியின் ஆற்றல்களை நசுக்கிவிட்டு ஒரு கணவன் வாழும் அநியாயம் இனி நடக்காது. நடக்கவும் கூடாது.

 கடந்த காலத்தில் திருமணம் என்பது ஒரு பெண்ணின் அத்தனை ஆற்றல்களையும் மூட்டை கட்டி வைக்கும் சம்பவமாகத்தான் இருந்தது. பாடத் தெரிந்த பெண்கள் திருமணத்திற்குப் பின் மேடைகளில் பாடுவதற்கு கணவனால் அனுமதி மறுக்கப்பட்டார்கள். ஆடத் தெரிந்த பெண்களுக்கோ திருமணத்திற்குப் பின்னால் ஆடும் வாய்ப்பு என்பது அறவே இல்லாமலிருந்தது. இப்படிப் பெண்ணின் ஆற்றல்களை ஒடுக்குவது மிக இயல்பானதாக இருந்த காலச் சூழல் காரணமாக அதுபற்றிய குற்ற உணர்வு கூட அந்தக் கணவரிடம் எழுந்ததில்லை என்பதே ஆச்சரியம்.

 விதிவிலக்குகள் எப்போதும் இருக்கத்தான் செய்கின்றன. நூற்றுப் பதினேழு நாவல்கள் எழுதிய எழுத்தாளர் வை.மு. கோதைநாயகியை அந்தக் காலத்திலேயே மனமுவந்து முன்னிலைப்படுத்தினார் கணவர் பார்த்தசாரதி. நாம் அறிந்து எம்.எஸ். என்ற உயர்தரப் பாடகியின் அனைத்து முன்னேற்றங்களுக்கும் உறுதுணையாக இருந்தார் அவர் கணவர் சதாசிவம்.

 ஆனால் கடந்த காலக் கண்ணோட்டத்தில் இவர்களெல்லாம் விதிவிலக்குகள். பொதுவான சமுதாயக் கண்ணோட்டத்தில் பரவலாக மனைவி சமையலறையைத் தாண்டி வெற்றி பெறுவதைப் பொறாமையில்லாமல் எந்தக் கணவரும் ஏற்றுக் கொண்டதில்லை. நிர்பந்தத்தால் ஏற்றுக் கொண்டிருந்தாலும் இல்லற வாழ்வில் அந்தக் கணவர் இனிய கணவராக இருந்ததில்லை.

 இன்று நிலைமை மாறிவருகிறது. முன்னேற்றம் என்பது கணவன் மனைவி என இருவருக்கும் தேவை என்ற எண்ணப் போக்கு பரவலாகி வருகிறது. இல்லறக் கடமைகளைக் கணவனும் மனைவியும் இணைந்து ஏற்கிறபோது இருவருக்குமான இணைந்த முன்னேற்றம் எளிதாகும். சமையல் வேலையைப் பெண்ணுக்கு மட்டும் என வகுக்கும்போதுதான் சம்பாதிக்கும் வேலை ஆணுக்கு மட்டும் என்ற விதி தோன்றுகிறது. பொருளீட்டுவதில் மகளிரும் இயல்பாகப் பங்கு கொள்ள முன்வரும்போது இல்லறக் கடமைகளில் கணவனும் இயல்பாகவே பங்கேற்க முன்வர வேண்டும். இதைப் பலர் இன்று உணரத் தொடங்கிவிட்டார்கள். அப்படி உணர்ந்தவர்கள் இல்லறம் இனிக்கிறது.

 நம் மரபு சமையல் பெண்களுக்கு மட்டுமானதுதான் என்று எங்குமே சுட்டிக் காட்டவில்லை. சமையல் கலையில் வல்லவர்களாக நளன், பீமன் என்ற இரு ஆண்மக்களைத் தான் நம் இதிகாசங்கள் போற்றுகின்றன. சமையலில் நிபுணத்துவம் உடைய பெண் பாத்திரங்கள் என்று தலைமையிடம் கொடுத்து யாரையும் நாம் புராணங்களில் பார்க்க இயலவில்லை.

 ஆனால் சங்கப் பாடல்களிலும் இதிகாசங்களிலும் பெண்ணைச் சமைத்து இல்லறக் கடமைகளைச் செய்பவளாகச் சித்திரிக்கும் போக்கு தென்படவே செய்கிறது. `பொருள்வயின் பிரிவு` எனப் பழைய தமிழ் இலக்கியம் கூறும் பிரிவு தலைவனுக்கானதே அன்றித் தலைவிக்கானது அல்ல. தலைவன் தலைவியைப் பிரிந்து சென்று தங்கள் வாழ்விற்குப் பொருள் சம்பாதிக்க முற்படுகிறான் என்றே பழந்தமிழ் இலக்கியம் பேசுகிறது.

இன்றைய நிலைமை அப்படிப்பட்டதல்ல. மனைவி பணிநிமித்தம் வேறு ஊரில் சில காலம் வாழவேண்டியிருந்தால் அதற்குத் தக அனுசரிக்கும் மனப்பாங்கு கணவனுக்கும் தேவைப்படுகிறது. `பொருள்வயின் பிரிவு` தலைவனுக்கு மட்டுமானதல்ல, தலைவிக்குமானதாக மாறியிருக்கிறது.

 தினமணி முன்னாள் ஆசிரியர் ஏ.என். சிவராமன் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் ஒரு தலையங்கம் எழுதியிருந்தார். ஒற்றுமையாக வாழும் கணவன் மனைவியை அரசின் மாற்றல் உத்தரவுகள் பிரிக்கக் கூடாது என்றும், இயன்றவரை கணவன் இருக்கும் ஊரிலேயே மனைவியும் பணியாற்றும் வகையில் அரசு தன் மாற்றல் உத்தரவுகளைப் பரிவோடு அமைக்க வேண்டும் என்றும் அவர் அதில் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

 இணைந்து வாழும் குடும்பத்தைப் பிரிக்காமலிருக்கவே முயலவேண்டும் என்ற அவரின் கண்ணோட்டம் நியாயமானதுதான். ஆனால் பல நேரங்களில் அது நடைமுறை சாத்தியமாவதில்லை. மனைவி பணிபுரியும் நிறுவனத்தின் கிளை கணவன் பணிபுரியும் ஊரில் இருந்தால் ஒருவேளை அதற்கு வாய்ப்பிருக்கலாம். அல்லாதுபோனால் அதற்கான வாய்ப்பு குறைந்து விடுகிறது. எப்படியும் கணவனும் மனைவியும் இணைந்து பேசி ஒரு பொதுவான வழியைக் காண வேண்டிய நிர்பந்தம் பல குடும்பங்களில் எழுகிறது.

இன்றைய பெண்ணியச் சிந்தனையாளர்கள் பெண்ணின் வேலை வாய்ப்பைப் பிரதானமாகக் கருதுகிறார்கள். பொருளீட்டுவதால் கிடைக்கும் தன்னம்பிக்கை பெண்களுக்குத் தேவை என்ற நியாயமான கண்ணோட்டத்தை அவர்கள் முன்வைக்கிறார்கள்.

 என்றாலும் வாழ்வில் முன்னேறி வரும் சூழலில் இயற்கை பெண்களுக்கான சில பிரத்தியேகக் கடமைகளையும் வகுத்துள்ளதே? அந்தக் கடமைகளை நவீன சிந்தனைகளின் காரணமாக எப்படிப் புறக்கணிக்க முடியும் என்ற வினாவும் எழவே செய்கிறது. முக்கியமாக இல்லறத்தில் நேரும் குழந்தைப் பேறு. குழந்தையைப் பராமரிக்கும் பொறுப்பைச் சில ஆண்டுகளுக்காவது முழுமையாக ஒரு தாய் ஏற்றேயாக வேண்டிய தருணம். அப்போது எதற்கு முன்னுரிமை கொடுப்பது? வேலைக்குச் செல்லும் பெண் வேலையைப் பிரதானமாகக் கொள்வதா? அல்லது குழந்தை வளர்ப்பை முக்கியமானதாகக் கருதுவதா?

 இந்தச் சிக்கலுக்குப் பெண்ணியவாதிகள் என்ன பதில் சொல்கிறார்கள்? முக்கியமாக பிரபல எழுத்தாளரும் உயரிய பெண்ணியச் சிந்தனைகளைக் கொண்டவருமான ஜோதிர்லதா கிரிஜா என்ன சொல்கிறார்?

 - இன்னும் ஏறுவோம்

Therkil Irunthu Oru Suriyan - Kindle Edition


[X] Close