[X] Close

காலமெல்லாம் கண்ணதாசன் - 17 பார்த்தேன் சிரித்தேன்...


kalamellam-kannadasan-17

  • ஆர்.சி.மதிராஜ்
  • Posted: 22 Jun, 2018 08:58 am
  • அ+ அ-

படம்    : வீர அபிமன்யு
இசை    : கே.வி.மகாதேவன்
குரல்    : பி.பி.ஸ்ரீநிவாஸ் - பி.சுசீலா

* * *
பார்த்தேன் சிரித்தேன் பக்கத்தில் அழைத்தேன்
அன்று உனைத் தேன் என நான் நினைத்தேன்
அந்த மலைத் தேன் இதுவென மலைத்தேன்

பார்த்தேன் சிரித்தேன் பக்கம் வரத் துடித்தேன்
அன்று உனைத் தேன் என நான் நினைத்தேன்
அந்த மலைத் தேன் இவரென மலைத்தேன்

கொடித் தேன் இனி எங்கள் குடித்தேன் என
ஒரு படித் தேன் பார்வையில் குடித்தேன்
துளித் தேன் சிந்தாமல் களித்தேன்
ஒரு துளித் தேன் சிந்தாமல் களித்தேன்
கைகளில் அணைத்தேன் அழகினை இரசித்தேன்

மலர்த் தேன் போல் நானும் மலர்ந்தேன்  
உனக்கென வளர்ந்தேன் பருவத்தில் மணந்தேன்
எடுத்தேன் கொடுத்தேன் சுவைத்தேன்
எடுத்தேன் கொடுத்தேன் சுவைத்தேன்
இனித் தேன் இல்லாதபடி கதை முடித்தேன்

நிலவுக்கு நிலவு சுகம் பெற நினைந்தேன்
உலகத்தை நான் இன்று மறந்தேன்
உலகத்தை மறந்தேன் உறக்கத்தை மறந்தேன்
உன்னுடன் நான் ஒன்று கலந்தேன்
* * *

தேன் இசைப் பாடல் என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டாய் தமிழ்த் திரைப்பாடல்களில் முக்கிய பங்கு வகிப்பது `பார்த்தேன் சிரித்தேன் பக்கத்தில் அழைத்தேன்' என்ற வீரஅபிமன்யு படத்தில் வரும் பாடல். கே.வி.மகாதேவனின் இசையில் பி.பி.ஸ்ரீநிவாஸ் - சுசீலா அவர்களின் குரலில் ஒலிக்கும் கவியரசரின் பாடல்.

ஒரு துளித்தேன் அல்ல. ஒரு பாடலில் 65 இடங்களில் (மீண்டும் மீண்டும் ஒலிக்கும் பல்லவி சரணங்களைச் சேர்த்து) தேன் சேர்த்து எழுதப்பட்ட பாடல்.

தமிழுக்கு இலக்கணம் அழகு. இலக்கணத்துக்கு `அணி'யே அணிகலன். ஒரு பாடலிலோ ஒரு கவிதையிலோ ஒரு அணி இருந்தாலே சிறப்பு. இந்தப் பாடலில் மூன்று `அணி' கொண்டு எழுதியிருப்பார் கண்ணதாசன். இந்தப் பாடல் காதலுக்குப் பிறகான, இல்லறத்தில் இணையும் இருவர் பாடுவதுபோன்ற சூழலுக்காக எழுதப்பட்டது.

ஒரு சொல் ஒரு பாடலிலோ கவிதையிலோ மீண்டும் மீண்டும் வெவ்வேறு பொருளில் வருவதுபோல் எழுதுவது `சொல் பின்வரு நிலையணி' எனப்படும். ஒரு சொல் மீண்டும் மீண்டும் அதே பொருளில் வருவதுபோல் படைப்பது `சொல்பொருள் பின்வரு நிலையணி' எனப்படும். ஒரே சொல்லை வெவ்வேறு இடங்களில் வெவ்வேறு பொருள்பட எழுதுவது `சிலேடை' அல்லது `இரட்டுற மொழிதல் அணி'.

ஒரே சொல்லை மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தி, தமிழின் சுவையை உணரும்படி இதேபோன்று வேறு பாடல்களையும் புனைந்துள்ளார். `அத்திக்காய் காய் காய்', `வான் நிலா நிலா அல்ல' போன்ற பாடல்களைச் சொல்லலாம்.

தேன், தேன் என்று முடியும்படி வார்த்தைகளை எழுதச்சொன்னால் ஒரு பத்து அல்லது இருபது வார்த்தைகளை நம்மால் எழுதமுடியும். அப்படி எழுதியவற்றை வெறும் பூக்களாக மட்டுமே நம்மால் அழகு பார்க்கமுடியும். ஆனால் அந்த வார்த்தை மலர்களை அழகாகத் தொடுத்து, இனிமையான பாடலாக மாற்றி தமிழ் மகளுக்கு சூடி அழகு பார்த்தவர் கவியரசர்.

ஒவ்வொரு வார்த்தையும் வெறும் ஒலியாக மட்டும் இல்லாமல் தொடர்ந்து வரும் வார்த்தைகளோடு இணைந்து புதிய பொருளையும் இனிமையையும் தரவேண்டும். அப்போதுதான் எழுதப்பட்ட பாடலோ படைப்போ, கேட்போரின் படிப்போரின் நெஞ்சங்களில் வெகுகாலம் தங்கியிருக்கும். கிட்டத்தட்ட 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் எழுதப்பட்ட `பார்த்தேன் சிரித்தேன்' பாடல் இன்னமும் நம் மனதினில் ஒலித்துக்கொண்டிருக்கும் ரகசியம் அதுதான்.

பார்த்தேன் சிரித்தேன் பக்கத்தில் அழைத்தேன் 
அன்று உனைத் தேன் என நான் நினைத்தேன்
அந்த மலைத் தேன் இதுவென மலைத்தேன்...

என்று காதலன் ஆரம்பிக்கிறான். காதலின் தொடர்ச்சியை எத்தனை நயமாய் எழுதியிருக்கிறார் கவியரசர். முதலில் பார்க்கவேண்டும். பின் சிரிப்பு, அப்புறம்தான் அழைப்பாம். மலைத்தேன் என்ற சொல்லை மலையில் மட்டுமே கிடைக்கும் சிறந்த தேன் என்னும் அர்த்தத்திலும், அவளை மலைத் தேன் என்று மலைத்துப்போனேன் என்ற அர்த்தத்திலும், அடுத்த மலைத்தேனை மிகச்சிறந்த சிலேடையாகப் பயன்படுத்துகிறார்.

அவளுடைய குரலும் அவ்வண்ணமே ஒலிக்கிறது. ஆனால் பக்கத்தில் அழைத்தேன் என்ற சொல்லுக்குப் பதிலாக பக்கம் வரத் துடித்தேன் என்கிற சொல். இதுவென என்பதற்குப் பதில் இவரென. ஒரு ஆணின் காதலுக்கும், பெண்ணின் காதலுக்கும் உள்ள குரலின் நுட்பமான வேறுபாட்டை மிக அழகாக இரண்டே வார்த்தைகளை மாற்றி எழுதிப் புரியவைத்திருப்பார்.

காதலில் கண்களுக்கும் பார்வைக்கும் பிரத்தியேகமான இடம் உண்டு. சொல்ல வந்த கதைகளையும், சொல்ல விரும்பும் கதைகளையும், சொல்லவே முடியாத கதைகளையும் மிக எளிதாக கண்கள் சொல்லிவிடும். காதலில் கண்களுக்கென்று தனி மொழி உண்டு. அது அந்தக் காதலர்களுக்கு மட்டுமே புரியும். அவர்கள் மட்டுமே உணர்ந்து களிக்கும் இனிமையான மொழி. அதனால்தான் ஒரு படித் தேனையும் அவளது பார்வையில் குடிக்கமுடிகிறது.

கொடியைப்போன்ற உடல் கொண்ட அவள் கொடித்தேன். மணம் புரிந்துகொண்டதால் இனி எங்கள் வீட்டுப் பெண். அதாவது குடித்தேன். எங்கள் குடி (குடும்பத்தின்) தேன். ஒரு படித் தேனை அவள் பார்வையில் குடித்தேன். ஒரு துளியும் சிந்தாமல் களித்தேன். கைகளால் அணைத்தேன். அழகினை ரசித்தேன்.

நாணத்தை தமிழில் எழுதலாம். தமிழே நாணும்படி எழுதமுடியுமா? அப்படி இந்த வரிகளை எழுதிய கவியரசருக்கு எத்தனை முத்தங்கள் தந்தாலும் தகும்.

இதை விட இன்பம் வேறில்லை என்னும்படி எல்லாவற்றையும் அவனுக்கு வாரி வழங்கிடவேண்டும் என்கிறாள் காதலி. அதை இப்படி எழுதுகிறார்... எடுத்தேன் கொடுத்தேன் சுவைத்தேன், இனித் தேன் இல்லாதபடி கதை முடித்தேன்.... எவ்வளவு இனிமையான அற்புதமான மொழி தமிழ்.

ஒவ்வொரு பாடலின் முடிவும் முத்தாய்ப்பாய் இருக்கவேண்டும். தேன் தேன் என்று இருவரும் காதலைச் சிந்திய படி தங்கள் மனங்களை எடுத்துச்சொல்லிக்கொண்டே வருகிறார்கள். பாடலின் முடிவில் உலகத்தை மறந்தேன், உறக்கத்தை மறந்தேன்... உன்னுடன் நான் ஒன்று கலந்தேன்... என்று காதலின் முழுமையை எடுத்துவைக்கிறார்.

எவ்வளவு முறை சுவைத்தாலும் தேனின் சுவையும், இந்தப் பாடலின் சுவையும் என்றும் குறையாதுதானே?

- பயணிப்போம்

போட்டோ கேலரி

Therkil Irunthu Oru Suriyan - Kindle Edition


[X] Close