[X] Close
 

சின்ன மனசுக்குள் சீனப்பெருஞ்சுவர் 16 : கோபத்தை அடக்கினால் வீரன்!


chinnamanasukkul-seena-perunchuvar-16

  • நாகூர் ரூமி
  • Posted: 21 Jun, 2018 10:02 am
  • அ+ அ-

நல்லது எது கெட்டது எது, சரி எது, தப்பு எது என்று அறிந்துகொள்ளும் நுண்ணறிவாற்றலை கோபம் கொன்றுவிடுகின்றது என்கிறது பகவத் கீதை. அதனால் என்ன நடக்கும் என்பதை நான் படித்த ஒரு கதையின் மூலமாக தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும் என்பதால் அதை உங்களுக்குச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.

கணவன் மனைவி இருவரும் ரொம்ப அன்பாக இருந்தனர். திருமணமாகி பத்து ஆண்டுகள் ஆகியிருந்தன. ஆனால் குழந்தை இல்லை. விவாகரத்து செய்துவிடு என்று கணவனின் அம்மா கூறினாள். உண்மையான மாமியார்த்தனம் வெளிப்பட மருமகள்களின் மலட்டுத்தன்மை மாமியார்களுக்கு ஒரு பொன்னான வாய்ப்பல்லவா! ஆனால் பிரிந்துவிட தம்பதியினருக்கு மனமில்லை.

ஆனால் அன்பான கணவனுக்கும் ஒரு சோதனை வந்தது. ஒரு நாள் தன் மனைவி இன்னொரு ஆணோடு செல்வதை கணவன் பார்த்தான். இன்னொரு நாள் அந்த ஆண் அவளை அணைத்துக்கொண்டான். நெற்றியில் முத்தமும் கொடுத்தான்.

அதையெல்லாம் பார்த்த கணவனுக்கு கீழும் மேலும் பற்றி எரிந்தது. கடுப்பாகிப் போனான். ஆனாலும் மனைவியிடம் காட்டிக்கொள்ளவில்லை. ஒருநாள் வீட்டுக்கு வந்தான் கணவன். மனைவி ஏதோ வேலையாக உள்ளே இருந்தாள். ஒரு கண்ணாடி ஜக்கில்  இருந்த தண்ணீரைக் குடிப்பதற்காக எடுத்தான் கணவன். அப்போது மனைவியின் அலைபேசி அலறியது. அவள் உள்ளே இருந்ததனால் அவன் எடுத்து ‘ஆன்’ செய்தான். ‘அன்பே, நான் ஏற்கெனவே சொன்னபடி இன்று மாலை உன் வீட்டுக்கு வருகிறேன்’ என்றது ஒரு ஆண் குரல்.

அவ்வளவுதான். குழந்தை இல்லாததால் தன் ஆண்மையை சந்தேகித்து தன் மனைவி இன்னொரு ஆணோடு தொடர்பு வைத்திருப்பாளோ என்ற சந்தேகம் அவனுக்கு அக்கணத்தில் உறுதியானது. ஆத்திரத்தில் கையில் இருந்த ஜாடியைக் கீழே போட்டு உடைத்தான். அந்த சப்தம் கேட்டு மனைவி ஓடி வந்தாள். என்னாச்சு என்று கேட்டுக்கொண்டே அன்பாக அருகில் வந்த மனைவியைப் பிடித்து வேகமாகத் தள்ளினான் கணவன். கீழே விழுந்தாள் அவள்.

சிலகணங்களுக்கு அவளிடமிருந்து எந்த சப்தமும் வராததை உணர்ந்த கணவன் திரும்பிப் பார்த்தான். கீழே விழுந்து நொறுங்கியிருந்த கிளாஸ் துகள்களின் மீது அவள் தலை கிடந்தது. தலையைச் சுற்றி ரத்த வெள்ளம். குனிந்து அவளைத் தூக்கிய கணவனுக்கு அவள் உடலில் அசைவில்லை என்பதை உணர முடிந்தது. அவள் கையில் ஒரு கடிதம் இருந்தது.

அதைப் பிரித்துப் படித்தான். ‘அன்பு கண்ணனுக்கு, எப்படியாவது உங்களுக்கு ஒரு குழந்தையை பெற்றுக் கொடுத்துவிட வேண்டுமென்ற ஆவலில் ஊரில் உள்ள டாக்டர்களையெல்லாம் பார்த்தேன். அப்போதுதான் சின்ன வயதில் காணாமல் போன என் அண்ணனை சந்தித்தேன். அவன் ஒரு குழந்தைப்பேறு நிபுணன். என் பிரச்சினையை அறிந்துகொண்ட அவன், எனக்காக பிரத்தியேகமாக மருந்துகளும் பயிற்சிகளும் கொடுத்தான். அவனோடுதான் சில நாட்களாக நான் கன்சல்டேஷனிலேயே இருந்தேன்.

’இன்று மாலை நம் வீட்டுக்கு வருவதாக அவன் சொல்லியிருந்தான். அதைவிட இனிப்பான செய்தி என்னவெனில், என் வயிற்றில் இப்போது வளரும் உங்கள் மகனுக்கு ஐந்து மாதங்கள்!’ என்று கடிதத்தை முடித்திருந்தாள்.

கடிதத்தைப் படித்து முடித்தபோது எல்லாம் விளங்கியது கணவனுக்கு. அதே நேரம் வாசல் மணியை யாரோ அழுத்தினார்கள். தன் மனைவியின் அண்ணனான டாக்டர்தான் என்று உணர்ந்த பிறகும் அவனால் எழ முடியவில்லை. உள்ளே வந்த மனைவியின் அண்ணன் – டாக்டர் தன் தங்கையின் உயிர் பிரிந்திருந்ததை  உறுதி செய்தான்!

ஆத்திரத்தில் உணர்ச்சி வசப்படும்போது நடப்பது இதுதான். கோபத்தில் நம்மிடம் பேசுபவர் யார், அவரது தகுதி, உறவு, உயர்வு என்ன என்றெல்லாம் உணர முடியாமல் போய்விடும். முதல் மனிதர் ஆதம் அல்லது ஆதாமைப் படைத்துவிட்டு இறைவன் வானவர்களையெல்லாம் அழைத்து ஆதமுக்கு மரியாதை செய்யச் சொன்னான். எல்லா வானவர்களும் ஆண்டவன் சொன்னபடியே செய்தனர். ஒருவனைத்தவிர. அவன்தான் ஷைத்தான் என்று சொல்லப்படும் சாத்தான்களின் தலைவன்.

அவன் ஆண்டவனோடு விவாதம் செய்தான். முதல் மனிதர் ஆதம் மண்ணால் படைக்கப்பட்டவர். நானோ நெருப்பால் படைக்கப்பட்ட வானவன் ஆவேன். நெருப்பு எப்போதும் மேல்நோக்கியே போகும். மண் எப்போதும் கீழேயே இருக்கும். அதனால் ஆதமைவிட நானே உயர்ந்தவன்.

உயர்ந்தவன் ஒருவன் தாழ்ந்தவனுக்கு மரியாதை தருவதா என்று கேட்டான்! அவன் சொன்ன தர்க்கம் சரிதான். ஆனால் அவனை ஆதமுக்கு மரியாதை செய்யச்சொன்ன இறைவன் தர்க்கத்தையே உருவாக்கியவன் அல்லவா? அதை அவன் மறந்துவிட்டான். ஏன்? கோபம். உயர்ந்த படைப்பான தன்னை தாழ்ந்த படைப்பான மனிதனுக்கு அடிபணியச் சொல்கிறானே என்ற கோபம். 

ஆனால் அப்படிச் செய்யச் சொன்னது தன்னை உயர்வாகப் படைத்த மிக உயர்ந்த இறைவனுடைய கட்டளை என்பதை அவனது கோபம் மறக்கடித்துவிட்டது. இறைவனிடமே ‘லாஜிக்’ பேசினான்! அதனால் என்னாச்சு? நரகத்துக்குள் தலைகீழாக அவன் வீசியெறியப்பட்டான். அவனைப் பின்பற்றிய பல குட்டிச் சாத்தான்களுடன்! Hurled headlong என்று ஜால் மில்ட்டன் அந்நிகழ்வை Paradise Lost என்ற தன் ஆங்கில காவியத்தில் அழகாக வர்ணிப்பார்!

அர்த்தம் பொதிந்த இக்கதை புனித பைபிளிலும் திருமறையிலும் வருகிறது. உணர்ச்சி வசப்படுபோது ஏற்படும் விளைவுகளை மனிதன் புரிந்துகொள்ள இக்கதைகள் நிச்சயம் உதவும். எப்படிப் பார்த்தாலும் கோபம் என்பது சாத்தானோடு தொடர்புடையது என்பதை விளங்கிக்கொள்ளவும் இந்த வரலாறு உதவலாம்.

கோபத்தில் சொன்ன வார்த்தை சொன்னதுதான். எத்தனை முறை மன்னிப்புக் கேட்டாலும் அந்த வடு போகுமா?

ஒரு சிறுவன் அடிக்கடி கோபம் கொள்பவனாக இருந்தான். அவன் தந்தை அவனுக்கு ஒரு வேலை கொடுத்தார். அது வித்தியாசமான வேலை. உனக்கு எப்போதெல்லாம் கோபம் வருகிறதோ அப்போதெல்லாம் இந்த வேலியில் ஒரு ஆணியை நீ அடிக்க வேண்டும்.

இதுதான் அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வேலை. அவனும் ஒத்துக்கொண்டான். ஆனாலும் கோபத்தை அவனால் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. ஒரு நாளைக்கு 37 ஆணிகள் அந்த வேலியில் அடிக்கப்பட்டன!

ஆனால் நாள் செல்லச் செல்ல ஆணிகள் குறைந்தன. ஒருநாள் ஒரு ஆணி கூட அடிக்கப்படவில்லை. ஆனந்தமாக அப்பாவைக் கூப்பிட்டு மகன் அதைக் காட்டினான். மகிழ்ச்சியடைந்த அப்பா உடனே இன்னொரு வேலை கொடுத்தார். இது கொஞ்சம் வித்தியாசமானது.

எப்போதெல்லாம் உனக்குக் கோபம் வரவில்லையோ, அப்போதெல்லாம் நீ அடித்த ஆணிகளில் ஒன்றைப் பிடுங்கிவிட வேண்டும் என்பதுதான் அந்த வித்தியாசமான வேலை. அதையும் ஆர்வமாகச் செய்தான் கோபக்கார மகன். சில நாட்களில் எல்லா ஆணிகளும் பிடுங்கப்பட்டிருந்தன! அப்போது மகனை அழைத்து அப்பா சொன்னார்:

‘என் அன்பு மகனே, பார், எத்தனை ஓட்டைகள் இந்த வேலியில் விழுந்துள்ளன என்று!  ஏற்கெனவே நீ பட்ட கோபத்தினால் இந்த வேலியில் ஆணிகளால் ஏற்பட்ட ஓட்டைகளை என்ன செய்யப்போகிறாய்? ஒன்றும் செய்ய முடியாது. இந்த ஓட்டைகளைப் போன்றதுதான் உன் கோபமான, மரியாதைக் குறைவான வார்த்தைகளால், நடத்தையால் ஏற்பட்ட வடு. அது எந்நாளும் போகாது மகனே. ஆகவே, நீ எப்போது பேசினாலும் பேசுவதற்கு முன் யோசித்துப் பேசு’ என்று அறிவுரை கூறினார் அந்த அன்புத் தந்தை.

எவ்வளவு அற்புதமான கதை! எவ்வளவு உண்மை! அர்ஜுனா, கோபம், காமம், பேராசை இம்மூன்றும் நரகத்தின் வாசல்கள் என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு பகவத் கீதையில் உபதேசிக்கிறார். (அத்தியாயம் 16, ஸ்லோகம் 21). எவ்வளவு அழகான உபதேசம்!

இரண்டு தாடைகளுக்கு நடுவில் உள்ளதையும், இரண்டு தொடைகளுக்கு நடுவில் உள்ளதையும் ஒருவர் காப்பாற்றிக்கொண்டால் சொர்க்கம் நிச்சயம் என்று நபிகள் நாயகம் கூறினார். என்ன அர்த்தம்? கோபத்தை சொற்களால் வெளிப்படுத்துவதையும், காமத்தை செயலின் மூலமாக வெளிப்படுத்துவதையும் ஒருவர் கட்டுப்படுத்திவிட்டால் அவருக்கு சொர்க்கம் நிச்சயம் என்று அர்த்தம். கீதை சொன்னதற்கும் தூதர் சொன்னதற்கும் ஒரு வித்தியாசமும் இல்லை. ஜென் குருகூட இப்படித்தானே கூறினார்! உண்மையானது மதங்களுக்கு அப்பாற்பட்டதுதானே!

கோபத்தை அடக்கியாள்பவனே உண்மையான வீரன். இறைவனின் கோபத்தை சம்பாதிக்காமல் ஒரு மனிதன் இருக்க வேண்டுமென்றால் மனிதர்களின் மீது அவன் கோபத்தைக் காட்டாமல் இருப்பதே வழியாகும். கோபமாக இருக்கும்போது தீர்ப்பளிக்காதீர்கள் என்பதும் நபிமொழிதான்! கோபப்படுங்கள் என்று எந்த ஞானியும் சொன்னதில்லை.

கோபம் பல வகைப்படும். அதில் பிரதானமாக இருப்பது இரண்டு வகை. ஒன்று தனி மனித கோபம். ஒரு மனிதன் இன்னொரு மனிதர் மீது கொள்ளும் கோபம். மனைவி மீது கணவனுக்கு, பிள்ளை மீது அப்பாவுக்கு அல்லது அம்மாவுக்கு, மாமியார் மீது மருமகளுக்கு, மருமகள் மீது மாமியாருக்கு, மாணவர் மீது ஆசிரியருக்கு அல்லது ஆசிரியர் மீது மாணவருக்கு, நண்பர் மீது இன்னொரு நண்பருக்கு அல்லது எதிரிக்கு, குழாயடிச் சண்டை – இப்படி சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

இன்னொன்று அமைப்பு ரீதியான கோபம்.

கட்சிச்சண்டை, குடும்பச் சண்டை, கருத்துச் சண்டை, சித்தாந்த ரீதியான சண்டை, தத்துவார்த்த ரீதியிலான சண்டை, ஒரு நாட்டுக்கும் இன்னொரு நாட்டுக்கும் இடையிலான சண்டை, ஒரு அராஜக அல்லது முட்டாள் அரசின் மீது மக்களுக்கு வரும் கோபம், கம்பராமாயணத்தை எழுதியவர் சேக்கிழார் என்று சொன்னதால் வரும் இலக்கியக் கோபம், சந்நியாசம் என்பது அவசியம் என்று பேசி மயக்கி, ஊரில் உள்ள இளம்பெண்கள் சிலரின் தலைகளை மொட்டையடித்து சந்நியாசினிகளாக்கி, அவர்களின் பெற்றோர் வந்தால்கூட பார்க்க விடாமல் செய்யும் ஒருவன் தன் மகளுக்கு மட்டும் படாடோபமாக திருமணம் செய்து வைத்தால் புத்தியுள்ளவர்களுக்கு வரும் சமுதாய ரீதியிலான கோபம், கர்ப்பிணி வயிற்றில் கீறி குழந்தையை வெளியில் எடுத்து தீயில் எறிந்தால் வரும் தார்மீகக்கோபம், இனக்கோபம், மதக்கோபம் – இப்படி சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

அமைப்பு ரீதியான கோபத்தால் வன்முறை, தீவிரவாதம், கொலை, கொள்ளை, கற்பழிப்பு போன்றவை நடக்க ஏதுவாகிறது. கோபம் என்ற நெருப்பு உள்ளத்தில் எரியும்போது அது தனிமனிதனையும் அழிக்கலாம், ஒரு சமுதாயத்தையும் அழிக்கலாம். ஒரு கோடிப்பேரைக் கொன்றானே ஹிட்லர், அந்த இனப்படுகொலைக்குக் காரணம் யூதர்கள்மீது அவன் கொண்ட வெறுப்பெனும் கோபம். சிங்கள வேட்டை நாய்கள் தமிழர்களைக் குதறிப்போட்டதன் காரணமும் தமிழினத்தின் மீதான கோபம்தான்.

தனிமனிதக் கோபத்தைத் தடுக்க வழியுண்டா? உண்டு. நீ நின்று கொண்டிருக்கும்போது கோபம் வந்தால் உட்கார்ந்து கொள். உட்கார்ந்திருக்கும்போது கோபம் வந்தால் படுத்துக்கொள். அப்படியும் கோபம் தணியாவிட்டால் குளிர்ந்த நீரில் குளி அல்லது முறைப்படி உடலைச் சுத்தம் செய் என்று நபிகள் நாயகம் சொன்னார். எவ்வளவு அழகான அறிவுரை! கோபம் என்ற நெருப்பை தண்ணீர் அணைக்கத்தானே செய்யும்!

ஆனால் அமைப்பு ரீதியான கோபமென்று சொல்லப்பட்டதன் பின்னால் ஒரு நியாயம் இருக்கத்தானே செய்கிறது என கேட்கலாம்.

உண்மைதான். இருக்கத்தான் செய்கிறது. அப்படிப்பட்ட கோபம் ஒரு மனிதனுக்கு இருக்கத்தான் வேண்டும். அதை வெளிப்படுத்துவதும் ஒரு விதத்தில் சமுதாயக் கடமை என்றுகூடச் சொல்லலாம். அதைத்தான் பாரதி ‘ரௌத்ரம் பழகு’ என்று சொன்னான்.

ஆனால் அதற்கு ஒரு விதிமுறை உண்டு. அது என்ன?

இன்னும் தாண்டுவோம்…

 

தொடர்புடைய செய்திகள்

 
 




Kalathin Vasanai - Kindle Edition


[X] Close