[X] Close
 

எதிரே நம் ஏணி!16: நினைச்சா நடக்கும்! நடந்தே தீரும்! 


ethire-nam-yeni-16-tirupur-krishnan

  • திருப்பூர் கிருஷ்ணன்
  • Posted: 18 Jun, 2018 08:48 am
  • அ+ அ-

கனவு காணுங்கள் என்றாரே அப்துல் கலாம்? வெறுமே கனவு கண்டுகொண்டிருந்தால் முன்னேற முடியுமா? செயல்பட்டால்தானே முன்னேற முடியும்? கனவு காண்பது எப்படி முன்னேற்றத்திற்கு உதவும்?

 `உறக்கத்தில் காண்பதல்ல கனவு, உங்களை உறங்க விடாமல் செய்வதே கனவு` என்று பின்னர் அப்துல்கலாம் சொன்னதற்கு விளக்கமும் சொல்லப்பட்டது.

 நாம் என்னவாக விரும்புகிறோமோ அதுவாகவே ஆகிவிட்டதாக நினைப்பதுதான் கனவு காண்பது என்பது. இப்படிக் காணும் கனவுகள் ஒருபோதும் நிறைவேறாமல் இருந்ததில்லை.

 எந்தப் பிரமுகரிடம் வேண்டுமானாலும் கேட்டுப் பாருங்கள். நீங்கள் எப்படி இந்தத் துறைக்கு வந்தீர்கள் என்று கேட்டால் உடனே அவர்கள் `எனக்குச் சின்ன வயதிலேயே இந்தத் துறையில் ஈடுபட வேண்டும் என்ற ஆர்வம் இருந்தது...` என்றுதான் பதிலைத் தொடங்குவார்கள். சின்ன வயதுக் கனவுகள்தான் பெரிய வயதில் நிறைவேறுகின்றன. சின்ன வயதில் கண்ட கனவு எவ்வளவு ஆழமாக இருந்ததோ அதற்கேற்ப அந்தக் கனவு மிகப் பெரிய அளவில் நிறைவேறுகிறது. 

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் வண்ணத்துப் பூச்சியை உதாரணம் காட்டி ஒரு கதை சொல்கிறார். வண்ணத்துப் பூச்சி முதலில் பறக்கும் பூச்சியாக இருக்கவில்லை. ஊர்ந்துசெல்லும் புழுவாகத்தான் இருந்தது. ஆனால் அது பறக்க வேண்டும் எனக் கனவு கண்டது.

 அந்தக் கனவு கொஞ்சம் அசாத்தியமான கனவுதான். ஏனென்றால் ஊர்ந்து செல்லும் புழு நடக்க வேண்டும் என்று கனவு கண்டால் நம்பும்படியாக இருக்கும். இல்லை ஓடவேண்டும் என்று கனவு கண்டாலும் ஓரளவு ஏற்றுக் கொள்ளலாம். ஆனால் மண்ணில் ஊர்ந்துசெல்லும் புழு விண்ணில் பறந்து செல்லவேண்டும் என்று கனவு காண்பது கொஞ்சம் அதிகப் பிரசங்கித்தனம்தான் அல்லவா?

 ஆனாலும் என்ன ஆச்சரியம்! அந்தக் கனவு நிறைவேறவே செய்கிறது. எல்லாக் கூட்டுப் புழுக்களும் கட்டாயம் வண்ணத்துப் பூச்சி ஆகிவிடுகின்றன! வானில் பறக்கின்றன! எப்படி நடக்கிறது இந்த அற்புதம்?

அதற்கு கூட்டுப் புழு இரண்டு செயல்களைச் செய்வதாகத் தெரிவிக்கிறார் பரமஹம்சர். ஒன்று அது ஓயாமல் `நான் வண்ணத்துப் பூச்சி, என்னால் பறக்க முடியும்` என மனத்தில் நினைக்கத் தொடங்குகிறது. இது ஒரு செயல்.

 இதோடு அது நிறுத்துவதில்லை. இன்னொரு செயலும் செய்கிறது அது. தன் எண்ணத்தை யாரும் கலைத்து விடாமல் இருப்பதற்காகத் தன்னைச் சுற்றி ஒரு கூட்டைக் கட்டிக் கொள்கிறது. ஏளனம், பரிகாசம் முதலிய எதுவும் அதன் மனத்தை பாதிப்பதில்லை. அதன் நினைவின் உறுதியைத் தளர்ச்சி அடையச் செய்வதில்லை.

தன்னை வண்ணத்துப் பூச்சியாக நினைத்த புழு, அந்த நினைப்பை மற்ற நினைவுகளால் மழுங்கச் செய்யாமல் உறுதியாக தன்னால் பறக்க முடியும் என நம்புகிறபோது, காலம் ஓர் அற்புதத்தைச் செய்கிறது. புழுவைப் பூச்சியாக்கி அதன் முதுகில் இரண்டு இறக்கைகளை மாட்டிவிடுகிறது காலம்! கூட்டை உடைத்துக் கொண்டு வெளியே பறக்கிற அது இனியும் கூட்டுப் புழு அல்ல. வானில் சிறகுவிரிக்கும் பல வண்ணங்களைக் கொண்ட வண்ணத்துப் பூச்சி அது. 

 கூட்டுப் புழுவாக இருக்கும் யாரும் வண்ணத்துப் பூச்சியாக மாற முடியும். வானில் பறந்து பெரிய பெரிய உயரங்களை எட்ட முடியும். அதற்குத் தேவை உறுதியாகக் கனவு காண்பதும் கனவை மற்றவர்கள் கலைத்துவிடாமல் பார்த்துக் கொள்வதும்தான்.

 புகழ்பெற்ற தவளைக் கதை ஒன்று உண்டு. கூடையில் இருந்த தவளைகள் தத்தித் தத்தி மேலே ஏறி வெளியே செல்ல முயன்றன. உங்களால் முடியாது என்ற கூச்சல் வெளியே கேட்டுக் கொண்டே இருந்தது. ஏறிய தவளைகள் அந்தக் கூச்சலைக் கேட்டுத் தங்களால் இயலாது என்று எண்ணிச் சோர்ந்து சோர்ந்து கீழே விழுந்தன. ஒரே ஒரு தவளை மட்டும் மெல்ல மெல்ல விடாமுயற்சியுடன் ஏறி வெளியே தாவிக் குதித்துவிட்டது.

`எப்படி உன்னால் மட்டும் முன்னேறி உன் கூட்டத்தைப் பின்தள்ளி மேலே வர முடிந்தது?` என்று அதைப் பேட்டி கண்ட நிருபர் அதனிடம் கேட்டார். அதற்கு அந்தத் தவளை, `என்ன கேட்டீர்கள்?` என பதிலுக்குக் கேட்டதாம். காரணம் அந்தத் தவளைக்குக் காது கேட்காது!

 நம் முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கும் விமரிசனங்கள் வரும்போது நாம் அதைக் கேட்கக் கூடாது. லட்சியம் செய்யக் கூடாது. நாம் அடைய வேண்டிய லட்சியம் மட்டுமே நம் மனத்தில் இருக்க வேண்டும்.

உறக்கத்தில் கூட, கனவு காணும்போது நம் செவிகள் கேட்பதில்லை. செவிகள் கேட்குமானால் நம் கனவு கலைந்துவிடுகிறது. கனவுகள் நடுவே கலையாமல் நிறைவேற வேண்டுமானால் மற்றவர்களின் எதிர்க்குரல்களை நம் செவிகள் கேட்கக் கூடாது....

  *தனிமனிதர்கள் தங்களைப் பற்றி மட்டுமல்ல, சமூகத்தைப் பற்றிக் கூடக் கனவு காணலாம். அந்தக் கனவு உறுதியானதாக இருந்தால் அவர்கள் நினைத்த மாற்றம் கட்டாயம் சமூகத்தில் ஏற்படும்.

 மகாகவி பாரதியார் 1921லேயே தம் முப்பத்தி எட்டாம் வயதில் காலமாகி விட்டார். நமக்குச் சுதந்திரம் கிடைத்தது அவர் காலமாகிப் பல ஆண்டுகளுக்குப் பின் 1947ல் தான். ஆனால் சுதந்திரம் கிட்டுவதற்கு நெடுங்காலம் முன்பாகவே பாரதியார் இந்தியாவுக்குச் சுதந்திரம் கிட்டிவிட்டதாகப் பாடல் எழுதினார்.

`ஆடுவோமே பள்ளுப் பாடுவோமே

  ஆனந்த சுதந்திரம் அடைந்துவிட்டோம் என்று ஆடுவோமே....

 

எங்கும் சுதந்திரம் என்பதே பேச்சு.- நாம்

  எல்லோரும் சமம் என்ப துறுதியாச்சு!

சங்கு கொண்டே வெற்றி ஊதுவோமே - இதைத்

  தரணிக்கெல்லாம் எடுத்து ஓதுவோமே..

 

நாமிருக்கும் நாடு நமதென்ப தறிந்தோம் - அது

  நமககே உரிமையாம் என்பதறிந்தோம்!

பூமியில் யார்க்கும் இனி அடிமை செய்யோம் - பரி

  பூரணனுக்கே அடிமை செய்து வாழ்வோம்...ஆடுவோமே..`

 என்ன உறுதியான கனவு மகாகவியினுடையது! பாரதியாரின் பாடல்களால் தமிழர்கள் உத்வேகம் பெற்றார்கள். இந்திய சுதந்திரத்திற்காக ஒருங்கிணைந்து போராடினார்கள். இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றது. தாயின் மணிக்கொடி வானில் பட்டொளி வீசிப் பறந்தது. பாரதி கண்ட மகத்தான கனவின் பலன் அல்லவா இது!

 சுதந்திரம் கிட்டுவதற்குப் பல ஆண்டுகள் முன்னர் சுதந்திரத் தியாகியான மகான் ஸ்ரீஅரவிந்தர் அலிப்பூர் சிறையில் அடைக்கப் பட்டார். சிறைக்குள் தவம் நிகழ்த்திக் கிருஷ்ண தரிசனம் பெற்றார். கண்ணன் அவருக்கு நேரடியாகத் தோன்றி கீதையை உபதேசித்தான்.

 கண்ணன் கீதோபதேசம் செய்தது இரண்டு பேருக்கு. ஒருவன் அர்ச்சுனன். இன்னொருவர் அரவிந்தர். அர்ச்சுனனுக்குக் கீதோபதேசம் செய்தபோது நிகழ்ந்தது மகாபாரதப் போர். அரவிந்தருக்கு உபதேசம் செய்தபோது நிகழ்ந்தது சுதந்திரப் போர். அர்ச்சுனனுக்குத் தேர்த்தட்டிலிருந்து நிகழ்த்தப்பட்டது உபதேசம். அரவிந்தருக்கு சிறைக்குள் நிகழ்ந்தது உபதேசம். கண்ணனுக்குச் சிறைக்குள் காட்சி தருவது சுலபம் தானே? அவன் பிறந்ததே சிறையில் தானே!

சிறையிலிருந்து விடுதலையான அரவிந்தர் கொல்கத்தாவை விட்டுப் பாண்டிச்சேரி சென்றார். அங்கே தவம் இயற்றலானார். பாரதியார், வ.வே.சு. ஐயர் உள்ளிட்டோர் அவருடன் இணைந்து தியானம் பழகியதை சுதந்திர வரலாறு சொல்கிறது.

ஆனால் அப்போது காந்திக்கு ஓர் ஆதங்கம். மக்கள் மனங்களில் சுதந்திர எழுச்சியை ஊட்டக் கூடிய அற்புதமான பேச்சாளரான அரவிந்தரை சுதந்திரப் போர் இழக்கலாமா? தேவதாஸ் காந்தியையும் லாலா லஜபத்ராயையும் தனித்தனியே இருமுறை அரவிந்தரைச் சந்திக்க புதுச்சேரிக்கு அனுப்பிவைத்தார். மறுபடியும் சுதந்திர உரைகள் நிகழ்த்த வருமாறு தன் விண்ணப்பத்தை மகாத்மா அவர்கள் மூலமாக  ஸ்ரீஅரவிந்தருக்குச் சொல்லியனுப்பினார்.

 கலகலவென்று நகைத்த அரவிந்தர் இருமுறையும் சொன்னது ஒரே பதில்தான்:

 `நான் இப்போது கூட சுதந்திரம் அடைவதற்காகத்தான் உழைத்து வருகிறேன் என்று காந்தியிடம் போய்ச் சொல்லுங்கள். தியான நெறியில் என் போராட்டம் தொடர்கிறது. நான் இவ்விதம் போராடுவது உண்மை என்பதை எந்த விதத்திலேனும் கண்ணன் முத்திரையிட்டு சுதந்திர வரலாற்றில் பதிவுசெய்வான் என்றும் அவரிடம் தெரிவியுங்கள்!`

 என்ன ஆச்சரியம்! பலப்பல ஆண்டுகள் கழித்து நமக்கு சுதந்திரம் கிட்டியது. ஆகஸ்ட் பதினைந்து தற்செயலாக ஸ்ரீஅரவிந்தரின் பிறந்தநாளாக அமைந்தது. அது தற்செயல்தானா!

 கண்ணன் அரவிந்தர் கூறியபடி சுதந்திர வரலாற்றில் ஸ்ரீஅரவிந்தருக்கு மகத்தான பங்குண்டு என்பதை முத்திரையிட்டுத் தெரிவித்துவிட்டான். இது எப்படி நேர்ந்தது? மகான் அரவிந்தர் கண்ட கனவின் தீவிரம் அத்தகையது.

 தனிமனிதர்கள் தங்களுக்காகவோ சமூகத்திற்காகவோ காணும் எல்லாக் கனவுகளையும் காலம் நிறைவேற்றி வைக்கும். ஒருவர் உத்தமராக இருந்தால், அவர் காணும் கனவு உத்தமக் கனவாக இருக்குமானால் உலகம் உய்யும். அதனால் தான் அவ்வையார் தமது `மூதுரை` நூலில் பாடினார்:

 `நெல்லுக் கிறைத்த நீர் வாய்க்கால் வழியோடிப்

  புல்லுக்கும் ஆங்கே பொசியுமாம் - தொல்லுலகில்

  நல்லார் ஒருவர் உளரேல் அவர்பொருட்டு

  எல்லார்க்கும் பெய்யும் மழை!` 

மழை பொழிவதும் மண் குளிர்வதும் வளம் தழைப்பதும் கூட நல்லவர்களின் தீவிரமான கனவுகளால் தான்.

`எல்லோரும் இன்புற்று இருக்க நினைப்பதுவே

 அல்லாமல் வேறொன்று அறியேன் பராபரமே!`

 என்று பாடுகிறார் தாயுமானவர். எவ்வளவு உயர்ந்த மனநிலை அது! அனைவரின் இன்பத்திற்காகவும் இறைவனை வேண்டுகிறார் அவர். வேண்டுதல் என்பதே நடக்க வேண்டியதைக் குறித்த கனவு தானே?

 நம் தேசத்தில் தீண்டாமை ஒழிந்ததும் தலித் மக்கள் முன்னேற்றமும் கூட,  ஹரிஜன ஆலயப் பிரவேசத்திற்கு வித்திட்ட மதுரை வைத்தியநாத ஐயர் என்ற உயர்ந்த மனிதரின் உன்னதக் கனவால்தான்.

 *எல்லோரையும் போல் வழக்கமான பாணியில் சிந்திக்காமல் கொஞ்சம் மாறுபட்டுச் சிந்திக்கும் ஆற்றலைப் பெற்றால் வாழ்க்கையில் மிக எளிதாக முன்னேறலாம் என்று சொல்லப்படுகிறது. முன்னேற்றத்திற்கு உதவக் கூடிய வகையில் மாறுபட்டுச் சிந்திப்பது எப்படி?

 (இன்னும் ஏறுவோம்)

தொடர்புடைய செய்திகள்

 
 




Kalathin Vasanai - Kindle Edition


[X] Close