[X] Close

'24' சலனங்களின் எண்: பகுதி 07 - ஸ்ரீதர்


24-cable-sankar-series-salanangalin-en

  • கேபிள் சங்கர்
  • Posted: 18 May, 2018 12:06 pm
  • அ+ அ-

“சரிடா” என்ற ஸ்ரீதரின் குரல் ராஜாவிற்கு கோபத்தை கொடுத்தது. வாயில் வண்டை வண்டையாய் திட்ட வார்த்தைகள் பொங்கின. அடக்கிக் கொண்டான். படம் கிடைத்துவிட்ட திமிர். இனி நீ எனக்கு தேவையில்லை என்கிற ஆணவம் சுலபமாய் தூக்கிப் போடுகிறான். நாம் திரும்பப் பேசினால் இன்னும்   அவமானப்படுத்துவான். அமைதியாய் இருந்தான் இவனின் பதிலுக்கு கூட எதிர்பாராமல் ஸ்ரீதர் போனை துண்டித்தது இன்னும் அவமானமாய் இருந்தது. “நீ எப்படி படம் பண்ணுறேன்னு நான் பாக்குறேன்” என்று கருவியபடி சிகரட் ஒன்றை எடுத்து பற்றவைத்து யோசனை செய்ய ஆரம்பித்தான்.

“சரிடா” என்று சொல்லிவிட்டு போனை வைத்ததில் ஸ்ரீதருக்கு நிம்மதியாய் இருந்து. நெஞ்சு முழுக்க அடைத்திருந்த பாரம் சட்டென்று விலகியது போல் இருந்தது. ராம், ஸ்ரீதரின் முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ஸ்ரீதரின் வாய்ப்பு தனக்கான கதவை திறந்துவிடுமா? என்ற ஏக்கம் அவன் பார்வையிலிருந்தது.

ஸ்ரீதர் அவன் பார்வையின் அர்த்தம் புரிந்தாலும் ஏதும் பேசாமல் இருந்தான்.  போன் எடுத்து நம்பர் நிரடினான். ரிங் அடித்தது. “அம்மா.. ஒரு குட் நியூஸ் படம் கமிட்டாயிருச்சு..”

எதிர்முனையில் சந்தோஷம் சிரிப்பு போனை மீறி வெளியே கேட்டது.

“அந்த படம் போல எல்லாம் இல்லைம்மா.. அட்வான்ஸ் வாங்கிட்டேன்.”

எதிர்முனையில் எமோஷனலான பேச்சு போய்க் கொண்டிருந்தது ஸ்ரீதரின் முகத்தில் தெரிந்தது.

“ஒண்ணும் பயப்படாதம்மா.. இந்த வாட்டி எல்லாம் சரியாயிரும்” என்று சொல்லி போனை வைத்துவிட்டு, கண்களில் திரண்டு நின்றிருந்த நீரை துடைக்க முற்பட்டான்.

“என்ன ப்ரோ.. சின்ன பையன் மாதிரி” என்று ராம் அவனை அணைத்து தேற்றினான். சட்டென ஸ்ரீதர் பழைய நிலைக்கு மாறி  “டீம்  ரெடி பண்ணனும். சிவன் பார்க்ல என்னை ட்ராப் பண்ணிடுங்க” என்று சொல்லி வண்டியில் ஏறிக் கொண்டான்.

நித்யாவுக்கு ஸ்ரீதருக்கு படம் கிடைத்ததை ராம் செய்தி அனுப்பிவிட்டு வண்டியை கிளம்பி சிவன் பார்க்கு விட்டான். ஸ்ரீதர் வரும் வழியில் எல்லாம் உதவி இயக்குனர்கள், நண்பர்களுக்கு செய்தி சொல்லிக் கொண்டே சிவன் பார்க்கு வந்துருங்க என்று மீட்டிங்கிற்கான கூட்டம் சேர்த்துக் கொண்டே வந்தான்.

சிவன் பார்க் வந்து வண்டிய நிறுத்திய மாத்திரத்தில் வண்டியை விட்டு இறங்கிய ஸ்ரீதர் “நீங்க கிளம்புங்க ராம்” என்றான். ராம் மொபைலை எடுத்து டைம் பார்த்துவிட்டு, யோசனையாய் வண்டியை கிளம்ப எத்தனித்த நேரத்தில், ஸ்ரீதரின் போனுக்கு நித்யா அழைத்தாள்.

“வாழ்த்துக்கள் ஸ்ரீதர்”

“அஹா அதுக்குள்ள செய்தி சொல்லிட்டாரா? தேங்க்ஸ்”

“ராமை மறந்துறாதீங்க. நீங்க எல்லாம்தான் அவனை மேல ஏத்திவிடணும்”  என்றாள்.

ஸ்ரீதர் பேசியபடி ராமை பார்த்தான். ராமுக்கு எதிர்முனையில் நித்யா என்ன பேசுகிறாள் என்று தெரியும். தெரியாதது போல முகத்தை வைத்துக் கொள்ள முனைந்தான்.

“நிச்சயம் ஆடிசன்ல பார்த்திருவோம். கொஞ்சம் பெரிய சப்ஜெக்ட். ஆர்டிஸ்ட் வேணும். இல்லாட்டி பெருசா ஒர்க்கவுட் ஆகாது. யோசிச்சு சொல்றேன்” என்று போனை கட் பண்ணிவிட்டு “நித்யா” என்றான்.

”ஓ.. நான் தான் மெசேஜ் அனுப்பினேன்”

“திரும்பவும் உனக்காக சான்ஸ் கேட்டா.. இதை எதுக்கு அவள விட்டு கேட்க சொல்லுற ராம். நீயே என் கிட்ட கேட்கலாமே?” என்றான் நேரிடையாய்.

ஸ்ரீதரின் குரல் சில மணி நேரங்களுக்கு முன் கேட்ட தொனியில்லை. கொஞ்சம் அதிகாரமாய் ராமுக்கு தெரிந்தது. பதில் சொல்லாமல் ஸ்ரீதரையே பார்த்தான்.

”ஆபீஸெல்லாம் செட் ஆனதும் சொல்லுறேன். ஆடிஷனுக்கு வாங்க” என்று இவனின் ரியாக்ஷனை எதிர்பார்க்காமல்  பார்க்கினுள் போனான்.

ராம் அவன் போவதையே சிறிது நேரம் பார்த்துவிட்டு, கொஞ்சம் விரக்தியாய் சிரித்தபடி வண்டியை கிளப்பினான். அவனுக்கு ஒன்றும் இது புதிதல்ல. படம் கிடைப்பதற்கு முன்னால் டீ செலவிலிருந்து வீட்டு வாடகை வரை புலம்பி, ஒன்றாய் சாப்பிட்டு வந்தவர்கள் எல்லாம் கூட ஒரே ஒரு படத்தை இயக்க வாய்ப்பு கிடைத்த மாத்திரத்தில் சட்டென சினிமா பாஷையில் சொன்னால் “ஸ்டாப்ப்ளாக்கில்” மாறி விடுவதை பார்த்திருக்கிறான்.

அதே இயக்குனர் ஏதோ ஒரு காரணத்தால் படம் பாதியில் நின்றிருந்தாலோ, அல்லது எடுத்த படம் ரிலீஸ் ஆகாமல் போய் நின்றிருக்க நேர்ந்திருந்தாலோ.. இல்லை அந்த படம் ஓடாமல் போன மாத்திரத்தில் சட்டென அதே “ஸ்டாப் ப்ளாக்கில்’ மீண்டும் பழைய மோடுக்கு மாறி..”உங்களை மாதிரி திறமையானவர்களை பயன்படுத்தணும்னுதான் எவ்வளவோ போராடினேன். ப்ரோடியூசர் கிட்ட எவன் கேக்குறான். எல்லாருக்கும் ஆர்டிஸ்ட் தேவையாயிருக்கு. இதே அப்படி இப்படி போராடி நீ ஜெயிச்சிருந்தன்னு வச்சிக்க, எப்படியாச்சும் அவரை கூட்டிட்டி வந்துருன்னு சொல்வானுங்க. இங்க எல்லாருக்கும் ஜெயிச்சவன் மட்டும் தான் தேவை’ என்று தத்துவம் பேசியதையும் பார்த்திருக்கிறான்..

யோசித்தபடியே வண்டியோட்டிக் கொண்டிருந்தவனின் செல் ஒலித்தது. ஸ்ரீதர் தான். “ராம். ஒரு ஹெல்ப். உங்க நண்பர் ராம்ராஜ் சார் ஃப்ரீயா இருந்தா என் நம்பர் குடுத்து கூப்பிட சொல்லுங்க. ஒரு நல்ல கோ டைரக்டர் வேணும்.” என்றான்.

அழைக்கச் சொல்வதாய் சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்தே ராம்ராஜ் சாருக்கு போனைப் போட்டான். சிறிது நேரம் போன் அடித்துக் கொண்டேயிருந்தது கட் ஆகியது.

இரண்டாம் முறை போன் போட்ட மாத்திரத்திலேயே கட் செய்தார். வழக்கமாய் அப்படி செய்ய மாட்டார். சிறிது யோசனை செய்துவிட்டு. ஏவிஎம்மில் ஒரு குறும்பட விழா இருப்பது நியாபகத்துக்கு வந்து வண்டிய அங்கே விட்டான்.

வாசலில் கூட்டமாய் மிக இளைஞர்கள் நிறைய இருந்தார்கள். பலபேருக்கு இவனை தெரிந்திருந்தது. அருகில் வந்து “அப்புறம் ப்ரோ என்ன போய்ட்டிருக்கு?” என்று விசாரித்தார்கள். “பேசிட்டிருக்கேன் ப்ரோ” என்ற பதிலையே விதவிதமான மாடுலேஷனில் சொல்லி உள்ளே போனான்.

கூட்டத்தில் பாதி பேர் குறும்படத்தில் பங்கு பெற்றவர்களின் உறவுகளும் நட்புகளுமாகவே இருந்தது கண்கூடாக தெரிந்தது. யாரோ ஒரு விஐபிக்காக காத்திருப்பது போல இருக்க, மீண்டும் வெளியே வந்து நித்யாவுக்கு போன் செய்தான்.

“தேங்க்ஸ்”

“எதுக்கு?”

“எனக்காக ராஜா கிட்டயும், ஸ்ரீதர்கிட்டேயும் பேசினதுக்கு” என்றான். ஏனோ அவன் குரல் லேசாய் உடைந்திருந்தது.

“சியரப் மேன். ஸ்ரீதர் சொன்னதை வச்சி நம்பிக்கை இழக்காதே. ஒருத்தன் டைரக்டர் ஆகுறதுக்கு பசியும் பட்டினியுமாய் எத்தனை கஷ்டப்படறானோ.. அதை விட கஷ்டம் அவன் டைரக்டர்னு கமிட்டானவுடனே படுற கஷ்டம் தான்.

வேளைக்கு சாப்பாடும் பேட்டாவும் நிச்சயம்னாலும், அவன் இனிமே தான் நிறைய நட்புக்களை, எதிரிகளை சம்பாதிக்கப் போறான். இதை எவன் ஒருத்தன் சரியா டீல் பண்ணி வெளிய வர்றானோ அவன் தான் பின்னாடி பெரிய டைரக்டரா வெளிய வருவான்.

டைரக்டர் தான் கேப்டன் ஆஃப் த ஷிப்னு கிடைக்கிற மரியாதைக்கு பின்னாடி… கேப்டனாமில்ல கேப்டன். உனக்கு என்ன தெரியும்னு எக்ஸ்பீரியன்ஸ் ஆனவனும், இவனுக்கெல்லாம் என்ன தெரியும்னு அரைகுறையும், யார்கிட்ட எதை பேசினா நமக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கும்னு ஜால்ரா போடுற கோஷ்டியையும் அவன் தாண்டி வரணும். என்னோட சின்ன அனுபவத்துல நான் இதை புரிஞ்சிக்கிட்டேன்.

நான் ஒர்க் பண்ணுற எத்தனயோ டைரக்டர்களுக்கு பெரிய பெரிய கனவோடத்தான் இருந்திருக்காங்க. நிஜ வாழ்க்கை அவங்களோட கனவை அழிச்சிருச்சு. இப்ப இங்க நல்லா சம்பாதிச்சு, கார் பணம், ஈ.எம்.ஐன்னு இருக்குறவன் எல்லாருமே சர்வைவலுக்காக ஓடுறவன் தான்.

இன்னமும் என்னைக்காவது ஒரு நாள் எல்லாத்திலேர்தும் வெளியே வந்து அவன் கண்ட பழைய கனவை புதுப்பிச்சிடிருக்கிறவன்தான் அதிகம். பொறுமையாய், அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கிறவன் சர்வைவ் ஆகுறான். முடியாதவன் இந்த சினிமாவே சாக்கடை, திறமை இல்லாதவனத்தான் தலையில தூக்கி வச்சி ஆடும்னு புலம்பிட்டு, சினிமாவையும் விட முடியாம, செய்யுற வேலையுலேயும் ஒழுங்கா இல்லாம அல்லாடுவான்.

நீ பயப்படாதே.. உனக்குன்னு ஒரு நேரம் வரும். அப்போ எல்லாரும் உன்னை தேடுவாங்க. நான் உன் ப்ரெண்டுனு வருவாங்க. அன்னைக்கு நீ எத்தனை பேருக்கு டேட் தர முடியும்னு உனக்கு தெரியாது. அன்னைக்கு இதே போல எத்தன படத்துக்கு நான் இவனை கூட்டிட்டு போயிருக்கேன். இன்னைக்கு எனக்கு டேட் தர மாட்டேன்குறான்னு உன்னை குறை சொல்லிட்டிருப்பாங்க. யுவர் டைம் வில் கம். அன்னைக்கு இதே போல வேற ஒரு நித்யா உன்னைப் போல ஒரு ராமுக்கு அட்வைஸ் பண்ணிட்டிருப்பா” என்று சிரித்தாள்.

ராமுக்கு அவள் சொல்வது புரிந்துதான் இருந்தது. ஆனால்  இன்னும் எத்தனை நாள் காத்திருப்பது என்ற பயம் சேரும் போதுதான் நம்பிக்கை இழக்க ஆரம்பிக்கிறான். ஆனால் எப்போதெல்லாம் இவன் இப்படி லேசாய் தடுமாறுகிறானோ அப்போதெல்லாம் அவன் நம்பிக்கையை தூக்கி நிறுத்துகிறவள் நித்யாதான்.

“மறுபடியும் தேங்க்ஸ் நித்யா” என்றான் உற்சாகமான குரலில்.

“தட்ஸ் மை பாய். பெரிய ஹீரோ ஆயிட்டனா என்னை மறந்துறாதே என்ன? “ என்ற அவள் குரலில் லேசான காதல் இருந்ததை அவனால் உணர முடிந்தது. அதற்கு என்ன பதில் சொல்வது என்று யோசிக்கும் நேரத்தில் செகண்ட் காலில் ராமராஜ் அடித்துக் கொண்டேயிருந்ததால் “ராம்ராஜ் சார் கூப்பிடுறாரு.. ஐல் கால் யூ பேக்” என்று கட் செய்து அவரின் லைனை உயிர்ப்பித்தான்.

“எவ கூடடா இத்தனை நேரம் கடலை போட்டிட்டிருந்த.. நித்யாவா?’ என்றார்.

“கடலையெல்லாம் இல்லை சார். அப்புறம் எதுக்கு கூப்டேன்னா.. நம்ம ராஜா அஸிஸ்டெண்ட் ஸ்ரீதர் இல்ல அவருக்கு ஒரு என்.ஆர்.ஐ ப்ரொடக்‌ஷன்ல கமிட் ஆயிருக்காரு. உங்களை கூப்டாரு. நல்ல கோ டைரக்டர் வேணும்னு. நம்பர் தரேன் பேசுங்க” என்றான்.

“நான் இனிமே கோ டைரக்டரா எல்லாம் வேலை பாக்க போறதில்லை. ராம். ” என்றார் ராமராஜ் அழுத்தமாக.

- தொடரும்

முந்தைய அத்தியாயங்களைப் படிக்க

பகுதி 06 - https://bit.ly/2INuNyy

பகுதி 05 - https://bit.ly/2Ita6rC

பகுதி 04 - https://bit.ly/2wp2l10

போட்டோ கேலரி

Hindu Tamil Thisai - Kindle Edition


[X] Close