[X] Close
 

எதிரே நம் ஏணி!  7:செருப்புக்கு நன்றி சொல்லுங்கள்!


ethire-nam-yeni-titupur-krishnan

  • திருப்பூர் கிருஷ்ணன்
  • Posted: 16 Apr, 2018 09:48 am
  • அ+ அ-

புறம் அகத்தைச் சீராக்குகிறது. புறத்தில் நாம் பயன்படுத்தும் பொருட்கள் நம் வாழ்வின் வெற்றிக்கு உதவுகின்றன. உபயோகித்துக் காலாவதியான ஒரு பொருளை நாம் தூக்கிப் போடுகிறபோது கூட அதை எப்படிச் செய்ய வேண்டும் என்பதற்கு ஒரு வழிமுறை இருக்கிறது. பழைய செருப்பை எப்படிக் குப்பைத் தொட்டியில் போட வேண்டும் என்பதை பாண்டிச்சேரி ஸ்ரீஅன்னை விளக்குகிறார்...

 நீங்கள் தூக்கிப் போடவிருக்கிற செருப்புகளைப் பிரியமாகக் கையில் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். ஒரு பழைய காகிதத்தில் அதைப் பொட்டலம் கட்டுங்கள். `ஏ செருப்பே! நீ என் கால்களை இத்தனை காலம் அன்போடு பாதுகாத்தாய். எனக்குப் பாதசேவை செய்தாய். ஆனால் என்ன செய்ய? இப்போது நீ தளர்ந்து பிய்ந்துவிட்டாய். எனவே உன்னைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்த முடியாத நிலை நேர்ந்திருக்கிறது. இதுவரை நீ உழைத்த உழைப்பிற்கு மனமார்ந்த நன்றி.`

 - இப்படி மனத்தில் நினைத்தவாறு அதைக் குப்பைத் தொட்டியில் போடுங்கள் என்கிறார் ஸ்ரீஅன்னை. 

 இதனால் இரண்டு பயன்கள் நேரும். ஒன்று உங்கள் மனத்தை எப்படிக் கையாள வேண்டும் என்ற வழிமுறையை நீங்கள் தெரிந்து கொள்கிறீர்கள். ஆகையால் உங்கள் மனச் சக்தி மேம்படும்.

 இன்னொன்று நீங்கள் இப்படிச் செய்வதால் அடுத்து நீங்கள் வாங்குகிற புதுச்செருப்பு கூடுதல் காலம் உங்களுக்கு உழைக்கும்! இதை அனுபவத்தில் நீங்கள் உணரலாம்! அன்னை சொல்லும் இந்த விஷயம் கற்பனையல்ல. அனுபவபூர்வமாக உணரக்கூடிய ஓர் உண்மை.

எல்லாப் பொருட்களுக்கும் உயிரும் உணர்வும் உண்டு என்பதை மெய்ஞ்ஞானிகள் உணர்ந்திருக்கிறார்கள். `வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடினேன்!` என்று வள்ளலார் சொல்வதில் ஒரு சத்தியம் இருக்கிறது.

 தாவரம் வாடினால் மனிதனும் வாடத்தான் வாடுவான். அதில் சந்தேகமில்லை. தாவரத்தை வாடாமல் வைத்துக் கொண்டால் மனிதன் வாடாமல் இருக்க முடியும் என்ற உண்மையும் அதிலேயே அடங்கியிருக்கிறது. அதைத்தான் மறைமுகமாக வலியுறுத்துகிறார் வள்ளலார்.

 `தனியொரு மனிதனுக்கு உணவில்லை எனில் ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்!` எனப் பாடினார், தனக்கே உணவில்லாத போதும் குருவிகளுக்கு அரிசியை வாரியிறைத்த மகாகவி பாரதியார். அணையாத அக்கினி வளர்த்து, நாடி வரும் அத்தனை பேருக்கும் அன்னதானம் அளிக்க ஏற்பாடு செய்தார் வடலூர் வள்ளலார்.

மனிதர்களை நேசித்த வள்ளலார், தாவரங்களையும் அதே அளவு நேசித்தார் என்பதுதான் ஆச்சரியம். மனிதர்களைப் போலவே தாவரங்களும் உணர்வுள்ளவை என்பதை விஞ்ஞானி ஜகதீஷ் சந்திரபோஸ் கண்டுபிடிப்பதற்கும் முன்னாலேயே உணர்ந்திருந்தார் வள்ளல் பெருமான்.

பாரசீகக் கவிஞர் உமர்கயாம் அனைத்து உயிர்களையும் நேசித்தவர். அதற்கும் மேம்பட்டு இறைவன் படைத்த அனைத்தையுமே நேசித்தவர் அவர். களிமண் கூட அவர் நேசத்திலிருந்து தப்பவில்லை. களிமண்ணின் மன உணர்வை அவர் அறிந்திருந்தார்!

என்ன! களிமண்ணுக்கு மனம் உண்டா? ஆம். உண்டு. நுட்பமான மனம் உண்டு. அதில் அதற்கென்றே உரிய வருத்தங்களும் சந்தோஷங்களும் உண்டு. ஸ்ரீஅன்னை சொல்லும் கருத்தோடு இது ஒன்றுபடுகிறதல்லவா?

ஒருநாள் குயவன் களிமண்ணால் பானை வனையும்போது அவன் அருகே திண்ணையில் அமர்ந்து அந்தக் காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் உமர்கயாம். அப்போது ஒரு மெல்லிய அழுகைக் குரலைக் கேட்டார். அந்தக் குரல் சொன்ன செய்தியையும் அவர் புரிந்துகொண்டார். அதை அப்படியே ஒரு கவிதையாக்கினார்.

 

  அந்தப் பாரசீகக் கவிஞரின் கவிதையை அழகிய தமிழில் கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை `உமர்கயாம் கவிதைகள்` என்ற தொகுப்பில் கவிதையாகவே மொழிபெயர்த்திருக்கிறார். இதோ அந்தக் களிமண் கவிதை....

 `மண்ணை எடுத்து ஒரு குயவன்

  மயக்கிப் பிசையும் வேளையிலே

  திண்ணை அருகே சென்றிருந்தேன்,

  செய்யும் செயலும் கண்டிருந்தேன்!

  அண்ணா மெல்ல மெல்ல என

  அமைந்த அழுகைக் குரல் கேட்டேன்!

  கண்ணிற் காணாத் தன்நாவால்

  களிமண் கரைவது என உணர்ந்தேன்.!`

 

  கண்ணில் காணவியலாத தன் நாவினால் களிமண் அழுததை உமர்கயாம் உணர்ந்துகொண்டாரே, அதுபோல் பஞ்ச பூதங்களின் உணர்வுகளை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அவை அனைத்தும் நம்மேல் அன்பு செலுத்தவும் நம் முன்னேற்றத்திற்கு உதவவுமே காத்திருக்கின்றன. நாம் செய்யும் செயல்களுக்குப் பஞ்ச பூதங்களின் துணை இருக்குமானால் நம் செயல்கள் எளிதாக வெற்றி பெற்றுவிடும்.

இதை நம் முன்னோர் உணர்ந்திருந்தார்கள். அதனால்தான் அவர்கள் தண்ணீரை வீணாக்கவில்லை. மண்ணைப் பாழாக்கவில்லை. நீரும் நிலமும் அவர்களுக்கு ஆதரவாக இருந்தன. அவர்கள் தங்கள் செயல்களில் வெற்றிபெற அவை கை கொடுத்தன. அவர்கள் வெற்றி பெற்றவர்களாகவும் நிம்மதி உடையவர்களாகவும் இருந்தார்கள்.

 அவர்களது எண்ணங்களின் மிச்ச சொச்சங்கள், இன்னமும் நம்மிடையே இருக்கத்தான் செய்கின்றன. அதனால்தான் கட்டிடம் கட்டுவதற்கு முன் பூமி பூஜை செய்கிறோம். கங்கையையும் காவிரியையும் மலர்தூவி வழிபடுகிறோம்.

நம் வீடுகளில் முன்னர் தெய்வமெனப் போற்றி துளசிச் செடியை வளர்த்தார்களே? துளசி பூஜை செய்தார்களே, அதிலெல்லாம் வாழ்வில் வெற்றியடையவும் நிம்மதி பெறவுமான சூட்சுமங்கள் அடங்கியுள்ளன.

துளசி அதிக உணர்வுச் செறிவுள்ள ஒரு தெய்வீகச் செடி. தன்னைப் பராமரிப்பவர்கள் மனத்தில் நிம்மதியை ஏற்படுத்த அந்தச் செடியின் உணர்வலைகள் கைகொடுக்கின்றன. தன்னைப் பாதுகாக்கிறவர்கள் தன் அருகே வரும்போது அது மகிழ்ச்சியுணர்வை வெளிப்படுத்துவது, விஞ்ஞான ரீதியாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.

எனவே செடிகொடிகள், பறவைகள், விலங்குகள் என அனைத்தையும் நாம் நேசிக்கும்போது, நாம் வாழ்வில் வெற்றியடையவும் நிம்மதி பெறவும் அவை அனைத்தும் துணைநிற்கின்றன. வாழ்க்கை என்கிற ஒரு போர்க்களத்தில் தனி ஆளாக நிற்காமல் எண்ணற்ற படைவீரர்களோடு நிற்பது போலான பலத்தை பிரபஞ்ச நேசம் நமக்குத் தருகிறது. பிரபஞ்சமே நமக்குத் துணைசெய்யக் காத்திருக்கும்போது அந்தத் துணையைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள நாம் கற்றுக் கொண்டால் வெற்றி எளிதாகும்!

மனிதன் தனி ஆள் அல்ல. உலகனைத்தின் ஒட்டுமொத்தச் சங்கிலியில் மனிதனும் ஒரு கண்ணி. எனவே அனைத்தோடும் நல்லுறவு கொள்கிறபோது அனைத்தும் அவன் வெற்றிபெற உதவுகின்றன. அவன் தன் மனத்தில் நிம்மதியையும் ஆனந்தத்தையும் அடைய அனைத்துமே ஆதரவாக இருக்கின்றன. 

ஆனந்தமயி என்றொரு பெண்துறவி இருந்தார். அண்மைக் காலத்தவர்தான். முன்னாள் பிரதம மந்திரி இந்திராகாந்தி அவரிடமிருந்து ஒரு ருத்ராட்ச மாலையைப் பெற்று அணிந்துகொண்டிருந்தார். வட இந்தியாவைச் சேர்ந்த ஆனந்தமயி தேவி எல்லா உயிர்களையும் தம் உயிராகக் கருதி வாழ்ந்தவர். `யோகியின் சுயசரிதை` எழுதிய பரமஹம்ச யோகானந்தர் அவரை நேரில் சந்தித்து அவரின் உணர்வுகளை அறிந்து வியந்திருக்கிறார்.

ஆனந்தமயி தேவி வாழும்போதே அவருக்கு ஒரு கோயில் கட்டினார்கள். அந்தக் கோயில் கும்பாபிஷேகத்தின் போது அவர் காணாமல் போய்விட்டார்! பிறகு தேடியதில் அவர் வேறோர் ஊரில் வேறொரு கோயிலில் தியானம் செய்துகொண்டிருந்தார். புகழையும் துறந்து வாழ்ந்த அந்தப் பெருமாட்டிக்குத் தனக்கு ஆலயம் நிர்மாணிக்கப்படுவது பிடிக்கவில்லை போலிருக்கிறது.

 

ஆனந்தமயி வாழ்வில் ஓர் அதிசயம். அவர் அடிக்கடிப் பல ஊர்களில் உள்ள பல கோயில்களுக்குச் செல்வார். அங்கெல்லாம் அமர்ந்து தவத்திலும் தியானத்திலும் ஈடுபட்டிருப்பார். அவரது அன்பர்கள் பலர் உடனடியாக அங்கே சென்று அவர்களும் உடன் தியானத்தில் ஈடுபடுவது வழக்கம்.

இதையறிந்த ஒரு பத்திரிகையாளருக்கு ஆச்சரியம். தகவல் தொடர்பு சரிவர இல்லாத காலம். இப்போதுபோல் கைபேசிகளோ ஏன் தொலைபேசிகளோ கூட அதிகம் புழக்கத்தில் வராத காலம். அப்படியிருக்க ஆனந்தமயி, தான் அடுத்து எங்கே தியானத்தில் ஆழ்ந்திருக்கிறார் என்பதைத் தன் அடியவர்களுக்கு எப்படி உடனுக்குடன் அறிவிக்கிறார்?

பத்திரிகையாளர் ஒருமுறை ஆனந்தமயி தேவியிடம் தன் சந்தேகத்தை வெளிப்படையாகவே கேட்டுவிட்டார்:

`தாயே! நீங்கள் எங்கு சென்றாலும் உங்கள் அடியவர்கள் நீங்கள் செல்லுமிடத்திற்கு உடனுக்குடன் வந்துவிடுகிறார்களே? எப்படி அவர்களுக்கு நீங்கள் இருக்குமிடத்தை அறிவிக்கிறீர்கள்?`

அந்தக் கேள்விக்கு அன்னை ஆனந்தமயி சொன்ன பதில் நம்மைச் சிந்திக்க வைக்கிறது.

`இவர்களெல்லாம் என் கைகால்கள் மாதிரி என் உடம்பின் பகுதிகள் தானே? நான் செல்லும் இடங்களுக்கு என் கையும் காலும் வருவதில்லையா? அதுபோலத்தான் இவர்களும் வந்துவிடுகிறார்கள்!`

ஒட்டுமொத்த உலகையும் ஓர் உடலாகக் கருதி அந்த உடலின் பகுதிதான் நாம் என உணரும்போது மற்ற மனிதர்களெல்லாம் அதே உடலின் பகுதி என்ற உணர்வு ஏற்படும் அல்லவா? என்ன ஓர் உயரிய ஆன்மிக நிலை ஆனந்தமயி தேவியுடையது! இந்த மனநிலை மட்டும் எல்லோருக்கும் தோன்றுமானால் மதக் கலவரங்களோ இனக் கலவரங்களோ தோன்ற வாய்ப்பிருக்குமா? உலக நாடுகளிடையே சண்டை மூளுமா?

`வானில் பறக்கும் புள்ளெலாம் நான்!

மண்ணில் திரியும் விலங்கெலாம் நான்!

கானில் வளரும் மரமெலாம் நான்!

காற்றும் புனலும் கடலுமே நான்!`

என்று மகாகவி பாரதி பாடுகிறாரே! அவருடைய வரிகளில்தான் எத்தனை கருத்துச் செறிவு!

நீங்கள் வெற்றிபெற ஆசைப்பட்டால் அற்புதமான பிரபஞ்ச சக்தி உங்களுக்கு உதவத் தயாராய்க் காத்துக் கொண்டிருக்கிறது. பிரபஞ்சத்துடன் நாம் இசைந்து வாழ்ந்தால் போதும். அந்தச் சக்தி மிக எளிய முயற்சிகளுக்கே மிக உயரிய பலன்கள் விளைகிற வகையில் நமக்கு உதவி புரியும்.

ஆனால் பலப்பல காலமாக நம் மன அடுக்குகளில் சில தவறான மூட நம்பிக்கைகள் பதிந்திருக்கின்றன. உதாரணமாக, சரஸ்வதி கடாட்சம் இருந்தால் லட்சுமி கடாட்சம் இராது என்கிற  மூட நம்பிக்கை. இதுபோல் இன்னும் பல மூட நம்பிக்கைச் சிடுக்குகளைத் தங்கள் மனத்தில் ஏற்படுத்திக் கொண்டு அதனாலேயே முன்னேற இயலாமல் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் பலர்.

அவற்றைத் தகர்ப்பது எப்படி? அப்படித் தகர்ப்பதன் மூலம் ஒன்று கூட மீதமில்லாமல் எல்லா நலங்களையும் எல்லா மங்கலங்களையும் நாம் அடைவது எப்படி?

(இன்னும் ஏறுவோம்)

தொடர்புடைய செய்திகள்

 
 




Kalathin Vasanai - Kindle Edition


[X] Close