[X] Close

முஸ்லிம் பேரரசர்களின் தீபாவளி 


diwali-of-mughal-emperors

  • kamadenu
  • Posted: 05 Nov, 2018 11:28 am
  • அ+ அ-

தீபாவளி என்றால் அது ஒரு இந்துப் பண்டிகை என்பதான எண்ணம் பொதுவாக உள்ளது. ஆனால், தீப ஒளித் திருநாளான தீபாவளி, முஸ்லிம் பேரரசர்களின் அரசவையிலும் விமரிசையாகக் கொண்டாடப்பட்டுள்ளது. ‘ஜெஷன்-எ-சிராகோன்’ (மின்னும் விளக்குகள்) எனும் பெயரில் அழைக்கப்பட்ட தீபாவளி மத நல்லிணக்கத்துக்குச் சிறந்த சான்றாகவும் விளங்குகிறது.

இந்தியாவை ஆட்சி செய்த முஸ்லிம் பேரரசர்கள் சுயசரிதை எழுதும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்தார்கள். தங்கள் வாழ்க்கை முறையின் அடிப்படையில் அவர்கள் வரைந்த ஓவியங்களும் வரலாற்று ஆதாரங்களாகத் திகழ்கின்றன. இவர்கள் ஆட்சியைப் பற்றி வெளிநாட்டுப் பயணிகள் எழுதிய பயணக் கட்டுரைகளும் கிடைத்துள்ளன. இவற்றை ஆதாரமாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட முஸ்லிம் மன்னர்களின் வரலாற்றில், தீபாவளி உட்பட பல இந்துப் பண்டிகைகள் கொண்டாடப்பட்டிருப்பதை அறிய முடிகிறது.

துக்ளக்கா, அக்பரா?

முஸ்லிம் பேரரசர்களில் முதன்முறையாக யாருடைய காலத்தில் தீபாவளி கொண்டாடப்பட்டது என்பது உறுதியாகத் தெரியவில்லை. அது துக்ளக் வம்சத்தில் தொடங்கியது என்றும் பேரரசர் அக்பர் காலத்தில் ஆரம்பித்தது என்றும் இரண்டு வகையான கருத்துகள் உள்ளன. ஒரு கூற்றுப்படி, கி.பி.1324 முதல் 1351-ம் ஆண்டுவரை டெல்லியை ஆண்ட முகமது பின் துக்ளக், அவரது அந்தப்புரத்தில் இருந்த இந்து மனைவிகள், அடிமைகள், விலை மாதர்களுக்காகத் தீபாவளி கொண்டாடத் தொடங்கி உள்ளதாகத் தெரிகிறது. துக்ளக்கின் அந்தப்புரத்தில் திருவிளக்குகள் ஏற்றி, சிறப்பான உணவு வகைகளுடன் தீபாவளி கொண்டாடப்பட்டுள்ளது. மெல்ல மெல்ல இதைத் தம் அரசவைக் கொண்டாட்டமாகவும் துக்ளக் மாற்றினார் என்கிறது அந்தக் கூற்று. தொடர்ந்து பல நூற்றாண்டுகளாக முகலாயப் பேரரசுகளில் இந்துப் பண்டிகைகள் கொண்டாடப்ப ட்டுள்ளன.

மற்றோர் ஆய்வு, பாபரின் பேரனான அக்பர் காலத்தில் மற்ற இந்து பண்டிகைகளைப் போல் தீபாவளியும் வெகு விமரிசையாகக் கொண்டாடப்பட்டது என்கிறது. இதைப் பற்றி அக்பரின் அரசவை அதிகாரியான அபுல் பசல் எழுதிய ‘அய்னி அக்பரி’ நூலில், ‘இந்தப் பண்டிகையின் மூலம் அக்பரது புகழ் மேலும் பரவியது. இது மட்டுமன்றி, இந்து மதத்தைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம் அம்மக்களுக்கு நல்லாட்சி தர முடியும் என்று அக்பர் நம்பினார். இதற்கு உகந்த மகிழ்ச்சியான வழிகளுள் ஒன்றாக அவர்களின் பண்டிகைகள் இருந்தன’ எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

முஸ்லிம்கள் கொண்டாடும் ‘ஷப்பேப்-எ-ராத்’ (புனித இரவு) விசேஷத்தைத் தீபாவளியுடன் ஒப்பிடும் அபுல் பசல் இந்த இரண்டிலும் விளக்குகளின் ஒளிவெள்ளத்தால் ஆக்ரா நகரம் இரவிலும் பகல்போல் ஜொலித்ததாக வர்ணித்துள்ளார். அப்போது, வைசியர்களின் முக்கியமான பண்டிகையாகத் தீபாவளி இருந்தது எனக் கூறும் அபுல் பசல், ஹோலி பிராமணரல்லாதவர்களாலும் தசராவின் ஆயுதபூஜை சத்திரியர்களாலும் பூணூல் பண்டிகை பிராமணர்களாலும் கொண்டாடப்பட்டதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். அபுல் பசலின் கருத்தை ஏற்கும் வகையிலேயே தீபாவளி வட மாநிலங்களில் இன்றும் உள்ளது. பனியா எனும் வியாபார சமூகமான வைசியர்கள், தம் கடை, நிறுவனங்களில் தீபாவளிக்காகப் புதுக் கணக்குத் தொடங்குகிறார்கள்.

கோலாகலக் கொண்டாட்டம்

தீபாவளி நேரத்தில் அனைவருக்கும் இனிப்புடன் பரிசுகளும் அளிக்கும் வழக்கத்தை அக்பரே முதன்முதலில் தொடங்கி உள்ளார். இந்த நாளில், அக்பரின் ஆட்சியில் இருந்த சிறந்த சமையல் நிபுணர்கள் அரசவைக்கு வந்து பல உணவு வகைகளைச் சமைத்துள்ளனர். கேவர், பேட்டா, கீர், பேடா, ஜிலேபி, பிர்னி, ஷாஹி துக்கடா ஆகியன சிறப்பு இனிப்புகளாக விருந்தில் இடம்பெற்றன. இந்த வகை இனிப்புகள் இன்றும் வட மாநிலத்தவரின் விழாக்களில் இடம்பெறத் தவறுவதில்லை.

இவற்றை உண்பதற்காக அக்பர் அரசவையில் விருந்தினர்களுக்குச் சிறப்பு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த நாளில் அக்பர் மத நல்லிணக்கத்துக்காக, தம் நாட்டின் முக்கிய முஸ்லிம் வியாபாரிகளையும் அதில் பங்கேற்கச் செய்துள்ளார். இதன் பின்னணியில் அக்பரின் ராஜபுதன மனைவியான ஜோதா பாய், அரசவை ஆலோசகரான பீர்பல் ஆகியோர் இருந்ததாகவும் ஒரு பதிவு உள்ளது.

இத்துடன் கண்டும், கேட்டும் ரசிக்க பிரபல கவிஞர்கள் அழைத்து வரப்பட்டு தீபாவளிக்காகச் சிறப்புப் பாடல்கள் எழுதிப் பாடியும் ஆடியும் மகிழ்ந்தனர். இவர்களில் நசீர் அக்பராபாதி, ஹமீதுல்லா அப்ஸர் மராத்தி, குலாம் ரப்பானி தபான், கவுஹர் ராசா, வாஜீத் ஜோஹரி, பஷீர் பதர், மஜீத் தியோபந்தி உட்பட பிரபல முஸ்லிம் கவிஞர்களும் தீபாவளியைப் புகழ்ந்து பாடல்கள் எழுதியுள்ளனர்.

அக்பர் காலத்தில் ராமாயணம், பெர்ஷிய மொழியில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது. இதில், தலைசிறந்த ஓவியர்களை வைத்து ராமாயணக் காட்சிகளையும் ஓவியங்களாக அந்நூலின் இடைப்பட்ட பக்கங்களில் அக்பர் வரைய வைத்தார். வனவாசம் முடித்து ராமர் அயோத்தி திரும்பும் காட்சி, தீபாவளியின்போது இவரது அரசவையில் நடித்துக் காட்டப்பட்டது. குறிப்பிட்ட வயதில் அக்பர் இறைச்சி உண்பதை நிறுத்தினார். அதற்குப் பிந்தைய தீபாவளிக் கொண்டாட்டங்களில் தன் அரசவையில் சைவ உணவு வகைகளைச் சமைக்கச் சொல்லி அக்பர் உண்டார்.

ஆகாய தீபம்

ஷாஜஹான் காலத்தில் தீபாவளி கூடுதல் பிரகாசத்துடன் ஜொலிக்கத் தொடங்கியது. இதற்கான ஏற்பாடுகள் சில மாதங்கள் முன்னதாகவே ஆரம்பிக்கப்பட்டன. அதிகாலையில் சம்பிரதாயக் குளியலுடன் தீபாவளி நாள் தொடங்குகிறது. இதற்கான குளியலுக்கு ஏழு கிணறுகளில் இருந்து நீர் கொண்டுவரப்பட்டது. பிறகு பேரரசர் ஷாஜஹான் தம் அந்தரங்க மாளிகை சென்று இந்து மனைவிகளுடன் பிரார்த்தனை செய்யும் வழக்கம் இருந்துள்ளது. பிறகு விருந்தினர்கள், உறவினர்களுக்கு வழங்க இனிப்புகள், தங்கம், வெள்ளித் தாம்பாளங்களில் அடுக்கப்பட்டு அவை மெல்லிய மஸ்லின் துணிகளால் மூடப்பட்டிருக்கும். இதற்கு மேல் அரசரின் முத்திரை வைக்கப்பட்டிருக்கும். அவற்றை மன்னர் திறந்து ருசித்துப் பார்த்த பின் விநியோகிக்கப்படும்.

முகலாயப் பேரரசர்கள் காலத்தில் தீபாவளி அன்று கடைப்பிடிக்கப்பட்ட மற்றொரு முக்கியச் சடங்கு ‘ஆகாஷ் தியா’ (ஆகாய தீபம்). தீபாவளி அன்று 40 அடி உயரக் கம்பத்தின் மீது ஆகாய தீபம் அமைக்கப்பட்டது. அதில் பெருமளவு பருத்தித் துணியும் எண்ணெயும் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும். இந்தத் தீபத்தின் ஒளி, கடற்கரையில் அமைக்கப்படும் கலங்கரை விளக்குபோல் சுற்றுவட்டாரத்தில் வாழ்ந்த மக்களுக்கும் தீபாவளி அன்று வெளிச்சம் வழங்கியது. அருகில் நகரம் இருப்பதை அறிந்துகொள்ள அங்கு வரும் பயணிகளுக்கும் அடையாளம் காட்டும் வகையிலும் ஆகாய தீபம் உதவியுள்ளது.

ஷாஜஹான் உருவாக்கிய ஷாஜஹானாபாத் (இப்போதைய டெல்லி) நகரைத் திறந்து வைக்க ஆகாய தீபம் ஏற்றி வைக்கப்பட்டது. பேரரசர் ஷாஜஹான் அரசவையில் பட்டாசுகளும் பரிசாக அளிக்கப்பட்டன. யமுனை நதிக்கரை ஓரம் வெடிக்கப்படும் இந்தப் பட்டாசுகளைக் கண்டு மகிழ நதிக்கரைகளில் மக்கள் கூட்டம் அலைமோதியது. ஷாஜஹான் காலத்தில் செங்கோட்டையின் ‘ரங் மஹால்’, தீபாவளி கொண்டாடும் முக்கிய இடமாக மாறி இருந்தது.

பெண்களுக்கு தனிப் பகுதி

டெல்லியின் சாந்தினி சவுக்கில் ஆங்காங்கே உள்ள தோட்டங்களிலும் மாலையில் விழாக்கள் நடைபெற்றன. இதன் அருகில் ஷாஜஹானின் மகளான ஜஹனாரா வடிவமைத்த சந்தை தொடங்கும். இதில், சீனாவின் பீங்கான் பொருட்கள் உட்பட பல்வேறு வகைப் பொருட்கள் விற்பனை செய்யப்பட்டன. இந்தச் சந்தையின் குறிப்பிட்ட ஆறு பகுதிகள் பெண்களுக்காக எனத் தனியாக ஒதுக்கப்பட்டன. இங்கு ஆண்கள் வரத் தடை விதிக்கப்பட்டு, பெண்கள் சுதந்திரமாக ஆடிப்பாடி உலவி தங்களுக்குப் பிடித்தமானவற்றை வாங்கி மகிழ்ந்தனர். தீபாவளிக்கு வந்த சிறப்பு விருந்தினர்களுக்கு காஷ்மீரின் ஆப்பிள், செர்ரி பழங்களுடன் புனிதமாகக் கருதப்படும் கங்கை நீரில் கடலை மாவு கலந்து செய்யப்பட்ட ஒரு வகை இனிப்பையும் அளித்தார்கள். கங்கையின் நீர் நீண்டகால ஆயுளை அளிக்கும் வல்லமை கொண்டதென முகலாயர்கள் நம்பியதாலேயே இந்த இனிப்பு கங்கை நீர் கொண்டு செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

இந்த உபசரிப்புகள் பேரரசர் ஜஹாங்கிர் காலத்தில் கூடுதல் சிறப்பைப் பெற்றன. சர்பத்துடன் வெற்றிலை பீடாவும் பலூடாவும் இணைந்தன. பீடாவுக்கான மசாலா வகை ஹைதராபாத்தின் கோல்கொண்டா, ராஜஸ்தானின் மேவாரில் இருந்து கொண்டுவரப்பட்டன.
ஜஹாங்கிருக்கு இருந்த பழக்கத்தால் விருந்தில் மதுபான வகையான ஒயினும் பறிமாறப்பட்டது. தீபாவளிக்குப் பிந்தைய நாட்களில் பல்வேறு வகைச் சூதாட்டங்களை ஆடி, தம் அதிர்ஷ்டத்தைச் சோதிக்கும் பழக்கம் இன்றும் வட மாநிலங்களில் உண்டு. ஜஹாங்கிர் தம் அரசவையிலும் இதுபோல சூதாட வைத்து ரசித்திருக்கிறார். இரவு பகலாக மூன்று நாட்களுக்குச் சூதாட்டம் நடைபெற்றதாக ஜஹாங்கிரின் சுயசரிதையான ‘துசூக்-இ-ஜஹாங்கிரி’ நூலில் குறிப்புகள் உள்ளன. இது குறித்து வரலாற்றாசிரியர் எம்.ஏ.அன்சாரி குறிப்பிட்டுள்ளார். இந்து மதத்தை மதிக்கும் வகையில், பண்டிகைக் காலத்தில் சாதுக்களை அரசவைக்கு அழைத்து கவுரவித்து, உரையாடும் வழக்கமும் இருந்தது. இது பேரரசர் ஜஹாங்கிர் காலத்திலும் தொடர்ந்துள்ளது.

முகலாய தீபாவளியின் முடிவு

முகலாயப் பேரரசின் கடைசி மன்னரான பகதூர் ஷா ஆட்சியில் புதிய முகம் கண்டது தீபாவளி. இவர், டெல்லி செங்கோட்டையில் நடைபெற்ற அரசவை தீபாவளிக் கொண்டாட்டங்களைக் காண முதன்முறையாக மக்களை அனுமதித்தார். ஆனால், இவரது காலத்துடன் ஆகாய தீபம் ஏற்றுவது ஏனோ நின்றுபோனது. அதுவரையும், ஆகாய தீபம் ஏற்றுவதற்கான பருத்தித் துணி, எண்ணெயை முஸ்லிம்களே வழங்கி வந்துள்ளனர். இடையில்  அவர்களுடன் சீக்கியர்களும் இணைந்துள்ளனர். தீபாவளியின்போது தன் எடைக்கு நிகராக வெள்ளி, பட்டு, தங்கம், தானியம் உட்பட ஏழு வகை வளமான பொருட்களை எடையிடும் பகதூர் ஷா, அதை ஏழைகளுக்கு அளித்து மகிழ்ந்துள்ளார்.

அரண்மனை, அந்தப்புரங்களின் தீபாவளிக் கொண்டாட்டங்கள் பகதூர் ஷா ஜபர் ஆட்சிவரை நீடித்தன. அதன்பிறகு நிகழ்ந்த சிப்பாய்க் கலகத்தைத் தொடர்ந்து 1857-ல் ஏற்பட்ட கலவரத்துக்குப் பின் நாடு முழுமையாக ஆங்கிலேயர் ஆட்சியின் கீழ் சென்றது. இதனால் அரசவையில் தீபாவளி கொண்டாடப்படுவது நின்று போனது. என்றாலும், அவத் பகுதியில் வாழ்ந்த நவாபுகள் இதைத் தொடர்ந்துள்ளனர். இதைப் பற்றி டெல்லியில் வாழ்ந்த வரலாற்று எழுத்தாளரான ஆர்.வி. ஸ்மித், வில்லியம் டால்ரிம்பிள் ஆகியோர் எழுதியுள்ளனர்.

தீபாவளியைப் போல் தசரா, ஹோலி பண்டிகைகளும் முகலாயப் பேரரசர்கள் அரசவைகளில் விமரிசையாகக் கொண்டாடப்பட்டன. இதற்கு முதன்மைக் காரணமாகப் பேரரசர்களின் இந்து மனைவிகள் முக்கியப் பங்கு வகித்தாலும் மற்றவர்களுக்கும் அதன் பலன் கிடைத்தது. அரசவை, படை, பல்வேறு தொழில்களில் ஈடுபட்டிருந்த இந்துக்களுக்காகவும் அவர்களின் பண்டிகைகளை முகலாயப் பேரரசர்கள் கொண்டாடியிருக்கின்றனர்.

- ‘இந்து தமிழ்' தீபாவளி மலர் 2018-ல் இது போன்ற இன்னும் பல சுவாரசியமான கட்டுரைகளை வாசிக்கலாம். (விலை ரூ.150)

போட்டோ கேலரி

Therkil Irunthu Oru Suriyan - Kindle Edition


[X] Close